"ผมขอโทษแทนคุณฟ้าด้วยนะครับ" ดินกล่าว "ถึงแม้ว่าผมจะรู้จักเขาไม่มากนัก แต่ผมก็พอจะเข้าใจนิสัยของเขาอยู่บ้าง" "เข้าใจยังไงคะ" ปิ่นถาม "คุณฟ้า... เขาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูง" ดินอธิบาย "เขาอาจจะคิดว่า... การปกป้องคุณ... คือสิ่งสำคัญที่สุด" "ปกป้อง... ด้วยการหลอกลวงแบบนี้หรือคะ" ปิ่นถาม "บางที... ในมุมมองของเขา... มันอาจจะเป็นวิธีเดียวที่จะทำได้" ดินตอบ "เขาอาจจะกลัวว่า... ถ้าคุณรู้ความจริงทั้งหมด... คุณจะตกอยู่ในอันตราย" "อันตรายจากใครกันแน่คะ" ปิ่นถาม เสียงเริ่มมีความหงุดหงิดปนอยู่ "อันตรายจากผู้ชายที่... คุณตาบุญพูดถึงหรือคะ" ดินมองหน้าปิ่นนิ่งๆ สายตาของเขาสื่อสารความไม่สบายใจบางอย่างออกมา "ผม... ผมไม่สามารถตอบคำถามนั้นแทนคุณฟ้าได้ครับ" "แล้ว... ดินล่ะคะ" ปิ่นโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "ดินรู้เรื่องอะไรบ้าง... เกี่ยวกับเรื่องของคุณตา... เรื่องของดวงดาว... เรื่องของดาวประกาย... แล้วก็เรื่องของคุณฟ้า" ดินถอนหายใจยาว "คุณปิ่นครับ... ผม... ผมไม่แน่ใจว่าผมควรจะพูดอะไรหรือไม่ควรพูดอะไร" "ทำไมล่ะดิน" ปิ่นถาม "เราสนิทกันแล้วไม่ใช่เหรอคะ" "ใช่ครับเราสนิทกัน" ดินตอบ "แต่เรื่องพวกนี้... มันไม่ใช่เรื่องของผม... มันเป็นเรื่องของคุณตา... และเรื่องของคุณฟ้า... ซึ่งเป็นนายเก่าของผม" "แต่ดินเป็นเพื่อนของฉันนะ" ปิ่นยืนกราน "ถ้าดินรู้ว่าอะไรจะช่วยให้ฉันเข้าใจสถานการณ์ได้ดีขึ้น... ช่วยบอกฉันเถอะนะ" ดินเงียบไปอึดเดร็คหนึ่ง มองเหม่อออกไปยังทุ่งนาเบื้องหน้า แสงแดดยามบ่ายสาดส่องกระทบใบหน้าเขา ทำให้เห็นริ้วรอยบางๆ ที่มุมตาที่บ่งบอกถึงความเหน็ดเหนื่อยและความกังวล "คุณปิ่นครับ" ดินเริ่มพูดอีกครั้ง เสียงของเขาทุ้มต่ำลงกว่าเดิม "ผม... ผมขอเล่าในสิ่งที่ผมรู้... แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่า... มันจะเป็นประโยชน์กับคุณปิ่นมากแค่ไหน" ปิ่นพยักหน้า ยื่นมือไปวางบนแขนของดินเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ "เรื่องมันเริ่มมาจาก... สมัยที่คุณฟ้ายังเด็ก" ดินเริ่มเล่า "ครอบครัวของคุณฟ้า... มีฐานะดีมาก... พ่อของคุณฟ้าเป็นนักธุรกิจใหญ่... มีอิทธิพลมาก" "แล้ว... คุณตาบุญ... เกี่ยวข้องอะไรกับครอบครัวคุณฟ้าคะ" ปิ่นถาม "คุณตาบุญ... เป็นเพื่อนสนิทของคุณพ่อคุณฟ้าครับ" ดินตอบ "ทั้งสองครอบครัวรู้จักกันมานาน... แล้วก็... มีความเกี่ยวข้องกันทางธุรกิจด้วย" "แล้ว... ดวงดาวกับดาวประกาย... ล่ะคะ" ปิ่นคะยั้นคะยอ "ดวงดาว... เป็นเพื่อนเล่นของคุณฟ้าสมัยเด็กครับ" ดินอธิบาย "คุณฟ้า... คุณดวงดาว... แล้วก็... ผม... เราเคยเล่นด้วยกันแถวนี้บ่อยๆ สมัยเด็กๆ" ปิ่นเบิกตากว้าง "ดิน... เคยเห็นดวงดาวด้วยเหรอคะ" "ครับ" ดินพยักหน้า "ผม... ผมก็เคยเห็นดาวประกายเหมือนกัน... เขาเป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักมาก... ขี้อายหน่อยๆ" "แล้ว... ทำไม... ทำไมเรื่องมันถึงได้ซับซ้อนขนาดนี้" ปิ่นถาม "มัน... มันเป็นเรื่องของความรัก... และความแค้นครับ" ดินกล่าว "ตอนนั้น... คุณดวงดาว... เขามีความสัมพันธ์กับดาวประกาย" "จริงเหรอคะ" ปิ่นอุทาน "ครับ" ดินยืนยัน "แต่... ผู้ชายที่ดาวประกายท้องด้วย... ไม่ใช่คุณดวงดาว" "แล้ว... ผู้ชายคนนั้นคือใครคะ" ปิ่นถามอย่างใจจดใจจ่อ ดินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ผม... ผมไม่แน่ใจว่าควรจะบอกชื่อเขาไหม... เพราะ... เขาเป็นคนอันตรายจริงๆ" "ฉันต้องรู้ดิน" ปิ่นกล่าวเสียงหนักแน่น "ฉันต้องรู้ความจริงทั้งหมด" "เขา... คือ... นักการเมืองคนหนึ่งครับ" ดินกล่าว "มีอำนาจ... และ... มีครอบครัวอยู่แล้ว" "แล้ว... ทำไม... ทำไมคุณดวงดาวถึงต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว" ปิ่นถาม "คุณดวงดาว... เขารักน้องสาวมากครับ" ดินตอบ "เขาพยายามจะปกป้องดาวประกาย... แล้วก็... ปกป้องเด็กในท้อง... จากผู้ชายคนนั้น" "แล้ว... ผู้ชายคนนั้น... มีปฏิกิริยาอย่างไรคะ" ปิ่นถาม "เขา... ไม่พอใจมาก" ดินกล่าว "เขาไม่ต้องการให้เรื่องนี้เปิดเผย... เพราะมันจะทำลายชื่อเสียงและอาชีพของเขา" "แล้ว... หลังจากนั้นล่ะคะ" ปิ่นถาม "หลังจากนั้น... ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นครับ" ดินกล่าวเสียงเครียด "คุณดวงดาว... เขาเสียชีวิต" "แล้ว... คุณตาบุญ... รู้เรื่องนี้ได้อย่างไรคะ" ปิ่นถาม "คุณตาบุญ... ท่านรักครอบครัวคุณฟ้า... แล้วก็... ผูกพันกับคุณดวงดาวกับดาวประกายมาก" ดินอธิบาย "หลังจากคุณดวงดาวเสียชีวิต... คุณตาบุญพยายามสืบหาความจริง... และ... ก็ได้รู้เรื่องราวทั้งหมด" "แล้ว... ทำไมคุณตาถึงไม่บอกความจริงกับตำรวจล่ะคะ" ปิ่นถาม "เพราะ... ผู้ชายคนนั้น... มีอำนาจมากครับ" ดินกล่าว "ถ้าคุณตาบุญเปิดโปงเขา... อาจจะเกิดอันตรายต่อครอบครัวคุณตาบุญเอง... แล้วก็... ต่อครอบครัวคุณฟ้าด้วย" "แล้ว... ดาวประกายล่ะคะ" ปิ่นถาม "หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับเธอ" "ดาวประกาย... หลังรู้ว่าพี่ชายตาย... เธอเสียใจมาก" ดินกล่าว "เธอ... เธอหายตัวไป" "หายไปไหนคะ" ปิ่นถาม "คุณตาบุญ... ท่านพยายามตามหา" ดินตอบ "จนเจอ... เขาอยู่ที่นี่... ที่บ้านไร่แห่งนี้... กับ... เด็กคนหนึ่ง" "เด็กคนนั้น... คือใครคะ" ปิ่นถาม "ก็คือ... คุณฟ้านั่นเองครับ" ดินกล่าว "ดาวประกาย... เธอให้กำเนิดคุณฟ้าที่นี่... แล้ว... ก็... เธอเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน" ปิ่นอึ้งไป ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "หมายความว่า... คุณฟ้า... เป็นลูกของคุณดาวประกาย... กับ... นักการเมืองคนนั้นหรือคะ" ดินพยักหน้าช้าๆ "ใช่ครับ... คุณฟ้า... คือลูกของดาวประกาย... และ... ลูกของนักการเมืองคนนั้น" "แล้ว... ทำไม... ทำไมคุณฟ้าถึงมาอยู่ที่นี่... ทำไมถึงต้องปกปิดเรื่องนี้" ปิ่นถาม "หลังจากดาวประกายเสียชีวิต... คุณตาบุญ... ก็รับคุณฟ้ามาเลี้ยง" ดินอธิบาย "เพื่อปกป้องคุณฟ้า... จากพ่อของเขา... แล้วก็... เพื่อปกป้องความลับนี้... จากคนภายนอก" "แล้ว... รูปถ่ายเก่า... ที่มีดาวประกายอุ้มเด็กทารก... ที่มีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ... ผู้ชายคนนั้น... คือพ่อของคุณฟ้าใช่ไหมคะ" ปิ่นถาม "น่าจะเป็นอย่างนั้นครับ" ดินกล่าว "คุณตาบุญ... ท่านเก็บความลับนี้ไว้... เพื่อความปลอดภัยของทุกคน" "แล้ว... คุณฟ้า... รู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" ปิ่นถาม "ผม... ผมไม่แน่ใจครับ" ดินตอบ "แต่... คุณฟ้า... เขาเป็นคนฉลาด... เขาคงจะค่อยๆ สืบหาความจริงด้วยตัวเอง" "แล้ว... ที่เขาบอกว่า... เขาต้องการปกป้องฉัน... เพราะอะไรคะ" ปิ่นถาม "อาจจะ... เพราะเขากลัวว่า... ถ้าความจริงนี้ถูกเปิดเผย... มันอาจจะส่งผลกระทบต่อคุณปิ่นได้" ดินกล่าว "นักการเมืองคนนั้น... เขายังมีอำนาจอยู่... แล้วก็... เขาคงไม่ต้องการให้ใครมายุ่งเกี่ยวกับลูกชายของเขา" "แต่... ฉันก็ไม่เข้าใจ... ทำไมเขาถึงต้องให้คุณตาบุญ... โกหกฉันด้วย" ปิ่นถาม "คุณตาบุญ... อาจจะถูกคุณฟ้า... บังคับให้ทำ... หรือ... อาจจะเป็นความต้องการของคุณฟ้าเอง" ดินคาดเดา "เขาอาจจะอยากให้คุณปิ่น... อยู่ห่างๆ จากเรื่องนี้... เพื่อความปลอดภัยของคุณ" ปิ่นกุมขมับ ความคิดของเธอตีกันยุ่งเหยิง "แล้ว... แล้วคุณดิน... รู้เรื่องนี้ทั้งหมด... ทำไมถึงไม่บอกฉันก่อนหน้านี้คะ" ดินมองปิ่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจ "ผม... ผมขอโทษครับคุณปิ่น" เขาเอ่ย "ผม... ผมถูกสั่งไว้... ว่าห้ามพูดเรื่องนี้กับใคร... โดยเฉพาะกับคุณ" "ใครสั่งคะ" ปิ่นถาม "คุณฟ้าครับ" ดินตอบเสียงแผ่วเบา "เขาบอกว่า... มันเป็นความลับ... ที่สำคัญที่สุด... และ... การรักษาความลับนี้... คือการปกป้องคุณ" ปิ่นยืนขึ้น สูดหายใจลึกๆ "แล้ว... ตอนนี้... ฉันควรจะเชื่อใครดีคะ" "ผม... ผมไม่รู้จะตอบคุณปิ่นอย่างไรดีครับ" ดินกล่าว "ผม... ผมแค่หวังว่า... คุณปิ่นจะตัดสินใจได้... ด้วยตัวเอง"