แสงหันไปมองตามเสียง และเห็นชายร่างสูงคนหนึ่งเดินนำกลุ่มชาวบ้านจำนวนหนึ่งเข้ามา ใบหน้าของชายผู้นั้นดูเคร่งขรึม แต่แววตาฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น "คุณ...คุณมาทำอะไรที่นี่คะ" เทียนเอ่ยถามชายคนนั้นด้วยความประหลาดใจ ชายคนนั้นคือผู้ใหญ่บ้านคนเก่า ที่ชาวบ้านเคยเชื่อใจ แต่หลังจากเกิดปัญหาเรื่องที่ดิน เขาก็หายตัวไปอย่างลึกลับ "ผมกลับมาแล้ว" ผู้ใหญ่บ้านคนเก่าตอบ "ผมทนเห็นพวกแกถูกรังแกแบบนี้ต่อไปไม่ไหว" กลุ่มชายฉกรรจ์ดูเหมือนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นผู้ใหญ่บ้านคนเก่าปรากฏตัว "แก...แกกลับมาแล้วหรือ" หัวหน้ากลุ่มชายฉกรรจ์พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "ใช่" ผู้ใหญ่บ้านคนเก่าตอบ "และฉันจะปกป้องชาวบ้านที่นี่" "แกจะทำอะไรได้" หัวหน้ากลุ่มชายฉกรรจ์เย้ยหยัน "ชาวบ้านพวกนี้มันอ่อนแอเกินไป" "เราอาจจะอ่อนแอเมื่อเราอยู่คนเดียว" ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ากล่าว "แต่เมื่อเราอยู่รวมกัน เราก็มีความแข็งแกร่ง" ชาวบ้านที่ตามมาที่หลังผู้ใหญ่บ้านคนเก่า เริ่มส่งเสียงฮือฮา พวกเขาเริ่มมีกำลังใจขึ้นมา "คุณจะทำอะไรต่อไปคะ" แสงถามผู้ใหญ่บ้านคนเก่า "เราจะรวมตัวกัน" ผู้ใหญ่บ้านคนเก่าตอบ "เราจะแสดงให้พวกนั้นเห็นว่า เราไม่กลัว" "ฉันจะช่วยคุณค่ะ" เทียนกล่าวอย่างแน่วแน่ "ฉันจะใช้สมุนไพรที่ฉันมีช่วยรักษาชาวบ้านที่บาดเจ็บ" "เยี่ยมมาก!" ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ากล่าว "ทุกคน! เราจะไปรวมตัวกันที่ศาลากลางหมู่บ้าน!" ชาวบ้านเริ่มส่งเสียงตอบรับ พวกเขามีความหวังอีกครั้ง แสงหันไปมองเทียน "ผมจะอยู่เคียงข้างคุณ" เทียนยิ้มให้เขา "ขอบคุณค่ะ แสง" การเผชิญหน้าครั้งนี้จบลงโดยที่กลุ่มชายฉกรรจ์ล่าถอยไป พวกเขาคงไม่คิดว่าชาวบ้านจะรวมตัวกันได้เร็วขนาดนี้ หลังจากนั้น แสงและเทียนก็ช่วยกันพาชายแก่กลับไปที่กระท่อมของเขา "ขอบคุณมากนะครับ" ชายแก่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ถ้าไม่มีพวกคุณ ผมคงแย่แน่ๆ" "ไม่เป็นไรค่ะ" เทียนบอก "เราคือเพื่อนบ้านกัน" เมื่อกลับมาถึงกระท่อม เทียนก็เริ่มเตรียมยาจากสมุนไพรที่เก็บมา "คุณคิดว่าพวกเขาจะกลับมาอีกไหมคะ" แสงถาม "คงจะค่ะ" เทียนตอบ "แต่ตอนนี้เรามีพวกเราแล้ว" "ผมดีใจที่ได้ช่วยคุณ" แสงกล่าว "ฉันก็ดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ ค่ะ" เทียนยิ้ม "คุณทำให้ฉันรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น" แสงรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ คำพูดของเทียนมีความหมายต่อเขามาก "คุณ...คุณเคยรู้สึกกลัวบ้างไหมคะ" แสงถาม "ตอนที่ผมฝันร้าย" เทียนหยุดมือชั่วครู่ "แน่นอนค่ะ ฉันเองก็กลัวเหมือนกัน" "แต่ฉันคิดว่า" เทียนกล่าวต่อ "ความกลัวจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น ถ้าเราเอาชนะมันได้" "ผมจะพยายามเอาชนะมันครับ" แสงบอก "ฉันรู้ว่าคุณทำได้" เทียนมองตาแสง "คุณมีความเข้มแข็งมากกว่าที่คุณคิด" แสงรู้สึกเหมือนมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปในตัวเขา ความฝันร้ายที่เคยหลอกหลอนเริ่มเลือนรางลง เขาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองสามารถเผชิญหน้ากับมันได้ "ผมอยากจะถามคุณเรื่องหนึ่ง" แสงเอ่ยขึ้น "เรื่องนักธุรกิจนั่น...พวกเขาต้องการอะไรกันแน่" เทียนถอนหายใจ "พวกเขาต้องการที่ดินผืนนี้ค่ะ" "ทำไมพวกเขาถึงต้องการที่ดินผืนนี้" แสงสงสัย "มันดูธรรมดาๆ" "ที่ดินตรงนี้มีแร่ธาตุบางอย่างที่หายากค่ะ" เทียนอธิบาย "ซึ่งมีมูลค่าสูงมาก" "แล้ว...พวกเขาก็เลยพยายามจะยึดที่ดินพวกนี้ไปโดยการข่มขู่ชาวบ้าน" แสงสรุป "ใช่ค่ะ" เทียนพยักหน้า "พวกเขาใช้วิธีสกปรก" "ผมจะไม่ยอมให้พวกเขายึดที่ดินของคุณไปได้" แสงกล่าวอย่างหนักแน่น "ขอบคุณค่ะ แสง" เทียนมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง แสงรู้สึกถึงความผูกพันที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นระหว่างเขากับเทียน การที่ได้อยู่เคียงข้างเธอในสถานการณ์แบบนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า "เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม" ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ากล่าวเมื่อเขาเดินเข้ามาในกระท่อมของเทียน "พวกนั้นจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ" "เราจะสู้ค่ะ" เทียนกล่าวอย่างมุ่งมั่น "แน่นอน" แสงเสริม "เราจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายที่ดินของเรา" แสงรู้สึกว่าเขาได้ก้าวข้ามความกลัวบางอย่างไปแล้ว เขากำลังจะได้พิสูจน์ตัวเอง