ทุกย่างก้าวที่โสภิตาและธามเดินลึกเข้าไปใน "ห้องบรรทมแห่งดารา" ความรู้สึกประหลาดและเปี่ยมไปด้วยพลังงานยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น พวกเขาสองคนพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่กลางห้องโถงขนาดใหญ่ ผนังหินสีดำสนิททอดยาวจรดเพดานสูง ลวดลายที่สลักเสลาอยู่ทั่วทุกอณูของห้องนั้น ไม่ใช่เพียงแค่การตกแต่ง แต่กลับเป็นเหมือนแผนที่ดวงดาวและเรื่องราวโบราณที่รอคอยการตีความ "เหลือเชื่อจริงๆ..." ธามพึมพำ เขาใช้มือค่อยๆ ลูบไปตามร่องลึกของสัญลักษณ์บนผนัง "นี่มัน... ซับซ้อนเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้เลยนะครับ" โสภิตาก้มลงมองเอกสารในมือของเธอ ดวงตาของเธอสุกสกาวด้วยความตั้งใจ "บันทึกกล่าวถึง... 'มหาปราการแห่งดวงดาว' ซึ่งเป็นเหมือนระบบบันทึกข้อมูลของอารยธรรมโบราณ... พวกเขาใช้การจัดเรียงของดวงดาวและสัญลักษณ์แทนตัวอักษรและเหตุการณ์สำคัญ" "แล้ว... เราจะรู้ได้อย่างไรว่าอันไหนคืออะไร?" ธามถาม เขาพยายามเพ่งมองไปยังลวดลายที่ซับซ้อนเหล่านั้น "มันดูเหมือนกันไปหมดเลยครับ" "เราต้องมองหาความแตกต่าง... จุดเชื่อมโยง" โสภิตาตอบ "ในเอกสารมีส่วนที่กล่าวถึง 'กลุ่มดาวผู้พิทักษ์' ซึ่งเป็นเหมือนสัญลักษณ์หลักในการเข้าถึงข้อมูลสำคัญ... ลองดูตรงนั้นสิคะ" เธอชี้ไปยังส่วนหนึ่งของผนังที่ดูเหมือนจะมีกลุ่มดาวเรียงตัวกันเป็นรูปทรงประหลาด ธามเดินตามไปดู "ตรงนี้... ใช่ไหมครับ? กลุ่มดาวที่ดูเหมือน... สัตว์สี่ตัว?" "ใช่ค่ะ" โสภิตาพยักหน้า "และตรงนี้..." เธอไล้นิ้วไปตามสัญลักษณ์ที่อยู่ถัดจากกลุ่มดาวนั้น "นี่คือสัญลักษณ์ของการเริ่มต้น... การก่อกำเนิด... หรืออาจจะเป็น... การเปิดประตู" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจของทั้งสองคน และเสียงหยดน้ำที่ดังเป็นจังหวะมาจากที่ใดที่หนึ่งในความมืด "คุณธีระ... ท่านจะว่าอย่างไรกับเรื่องนี้ครับ?" ธามถามขึ้น "ฉันได้ส่งข้อความไปแจ้งท่านแล้วค่ะ" โสภิตาตอบ "แต่ด้วยระยะทางและการเดินทาง... คงต้องใช้เวลาสักพักกว่าท่านจะมาถึงที่นี่" "แล้ว... เราจะรอเฉยๆ หรือครับ?" ธามมองไปรอบๆ ห้องอย่างกระสับกระส่าย "ผมรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลัง... กระตุ้นให้เราต้องค้นหาต่อไป" "ฉันก็รู้สึกเช่นนั้นค่ะ" โสภิตาตอบ "แต่เราต้องระมัดระวัง... บันทึกเตือนไว้ว่า 'มหาปราการแห่งดวงดาว' นี้ไม่ใช่สิ่งที่เล่นสนุกด้วยได้... หากเราทำผิดพลาด อาจเกิดผลกระทบที่คาดไม่ถึง" "ผลกระทบแบบไหนครับ?" ธามถามด้วยความกังวล "บันทึกไม่ระบุชัดเจนค่ะ... เพียงแต่กล่าวถึง 'ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลา' และ 'พลังที่หลับใหล'..." โสภิตาอธิบาย "เหมือนกับว่าที่นี่เป็นเหมือนศูนย์ควบคุมบางอย่าง... และเรากำลังจะไปยุ่งกับมัน" เธอเดินกลับไปที่กลุ่มดาวผู้พิทักษ์อีกครั้ง และค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วลากตามเส้นของกลุ่มดาวนั้น พยายามจำรูปแบบและความเชื่อมโยงของแต่ละดวงดาว "ดูเหมือนว่า... การเข้าถึงข้อมูลสำคัญจะต้องอาศัยการจัดเรียงสัญลักษณ์เหล่านี้ให้ถูกต้องตามลำดับ" โสภิตากล่าว "เหมือนกับการไขปริศนา... แต่ละสัญลักษณ์มีความหมายเฉพาะตัว" "แล้ว... เราจะรู้ลำดับที่ถูกต้องได้อย่างไรครับ?" ธามเดินเข้ามาใกล้ ยืนดูเธออย่างใกล้ชิด "จากบันทึก... มีส่วนที่กล่าวถึง 'พิธีการแห่งราตรี' ซึ่งเป็นการบูชายัญต่อดวงดาว... แต่ฉันไม่คิดว่าเราจะทำเช่นนั้นได้" โสภิตาขมวดคิ้ว "น่าจะเป็นการเปรียบเปรยถึงการจัดเรียงสัญลักษณ์ให้ถูกต้องตามช่วงเวลาสำคัญทางดาราศาสตร์ในอดีต" เธอเงยหน้ามองเพดานที่มองไม่เห็นยอด "หากเราสามารถเชื่อมโยงลวดลายบนผนังนี้กับแผนที่ดาวจริง ๆ บนท้องฟ้า... บางทีเราอาจจะหาลำดับที่ถูกต้องเจอ" "แต่... ข้างนอกนั่น... สภาพอากาศก็ไม่เป็นใจเลยนะครับ" ธามมองออกไปทางปากทางเข้าที่ตอนนี้มีแสงสลัวๆ ส่องเข้ามา "ดูเหมือนฝนกำลังจะตกหนัก" "เราอาจไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกก็ได้ค่ะ" โสภิตาพูดพลางหยิบแว่นขยายอันเล็กออกมาจากกระเป๋า "ในเอกสาร... มีภาพวาดของกลุ่มดาวบางส่วนที่ชัดเจนกว่านี้... ถ้าเราเปรียบเทียบกับลวดลายบนผนัง... อาจจะช่วยได้" เธอค่อยๆ จดจ่ออยู่กับการเปรียบเทียบภาพวาดในเอกสารกับลวดลายบนผนังหิน สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยสมาธิและความมุ่งมั่น ธามเฝ้ามองเธออย่างเงียบๆ เขาอดทึ่งในความรู้และความสามารถของโสภิตาไม่ได้ แม้ในสถานการณ์ที่คับขันเช่นนี้ เธอก็ยังคงมีสติและพยายามหาทางออก "ตรงนี้... ค่ะ" โสภิตาอุทานเบาๆ "สัญลักษณ์นี้... มันคือ 'ดาวหางแห่งปัญญา' ซึ่งตามบันทึกกล่าวว่าปรากฏขึ้นในช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่... และมันเชื่อมโยงกับ 'กลุ่มดาวผู้พิทักษ์' โดยตรง" "แล้ว... มันบอกอะไรเราครับ?" ธามถาม "มันบอกว่า... ถ้าเราสามารถจัดเรียงสัญลักษณ์เหล่านี้ให้ถูกต้อง... โดยมี 'ดาวหางแห่งปัญญา' เป็นจุดเริ่มต้น... เราอาจจะเปิด 'ประตู' สู่ข้อมูลที่สำคัญยิ่งกว่าได้" โสภิตาอธิบาย "บันทึกเรียกมันว่า 'คลังสมบัติแห่งความรู้'..." "คลังสมบัติแห่งความรู้..." ธามทวนคำ "ฟังดูน่าทึ่งมากครับ" "และ... ที่สำคัญที่สุด..." โสภิตาเงยหน้าขึ้นมองธาม ดวงตาของเธอเปล่งประกาย "มันอาจจะเป็นที่เก็บ 'ความจริง' เกี่ยวกับตระกูลของเรา... ความจริงที่ถูกปกปิดมานานแสนนาน" ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องก็ดังสนั่นหวั่นไหว ทำเอาทั้งสองคนสะดุ้งเล็กน้อย "ดูเหมือนพายุจะมาแล้วจริงๆ ค่ะ" โสภิตากล่าว "เราต้องรีบหาทางเปิดมันออกไปก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" เธอหันกลับไปที่ผนังหินอีกครั้ง และเริ่มใช้ปลายนิ้วสัมผัสสัญลักษณ์ต่างๆ อย่างระมัดระวัง พยายามเรียงลำดับตามที่เธอเข้าใจจากเอกสาร ธามยืนมองเธออย่างใกล้ชิด พร้อมที่จะช่วยเหลือหากจำเป็น "อันนี้... เป็น 'ดวงจันทร์แห่งการเปลี่ยนแปลง'" โสภิตาพูดไปทำไป "ตามด้วย 'ดวงอาทิตย์แห่งอำนาจ'... และ 'ดาวฤกษ์แห่งการก่อกำเนิด'..." ขณะที่เธอไล้นิ้วไปตามสัญลักษณ์เหล่านั้น เสียงของหินที่ขยับก็ดังขึ้นเบาๆ จากผนังด้านหนึ่ง "เฮ้ย!" ธามอุทาน "มัน... มันกำลังขยับ!" โสภิตาหยุดมือในทันที ทั้งสองคนมองไปยังผนังด้านที่เกิดเสียงอย่างระแวดระวัง