บุปผาสีเลือด อสูรรัก

ตอนที่ 27 / 45

ตอนที่ 27 — ความจริงที่บาดลึก

แพรวาและสมชายวิ่งหนีสุดชีวิตเข้าไปในป่าลึก ท่ามกลางความมืดที่ปกคลุม ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่ง เสียงหอบหายใจดังระรัวผสมกับเสียงฝีเท้าที่ย่ำไปบนใบไม้แห้งที่กองทับถมอยู่เต็มพื้น พวกเขาวิ่งไปโดยไม่รู้จุดหมาย ปลายทางมีเพียงความไม่แน่นอนและอันตรายที่คืบคลานเข้ามา "เราจะไปไหนกันคะ" แพรวาถามเสียงหอบ "ไม่รู้เหมือนกัน" สมชายตอบ "แต่เราต้องออกห่างจากที่นี่ให้มากที่สุด" "แล้วคุณเลโอ..." น้ำเสียงของแพรวาสั่นเครือ "เขาจะเป็นยังไงบ้างคะ" "ผมไม่แน่ใจ" สมชายตอบ "แต่เขาบอกให้เราหนี แสดงว่าเขาคงเตรียมแผนการบางอย่างไว้แล้ว" "ฉันกลัวค่ะ" แพรวาสารภาพ "กลัวว่าจะต้องตายอยู่ที่นี่" "อย่าเพิ่งหมดหวัง" สมชายให้กำลังใจ "เราจะผ่านมันไปได้" พวกเขาวิ่งไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงลำธารสายเล็กๆ สายหนึ่ง สมชายชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง "เราต้องข้ามลำธารนี้ไป แล้วมุ่งหน้าต่อไปทางนั้น" "ทางนั้นมันอันตรายนะคะ" แพรวาทักท้วง "เคยมีคนบอกว่าบริเวณนั้นเป็นถิ่นของพวกนักล่า" "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" สมชายกล่าว "ถ้าเราอยู่ตรงนี้ พวกมันก็จะตามเรามาเจอ" ทั้งสองคนค่อยๆ เดินลุยน้ำเย็นเฉียบที่ไหลริน พวกเขารู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามา แต่ก็ยังคงพยายามก้าวต่อไป เมื่อข้ามลำธารมาได้แล้ว พวกเขาก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในป่าทึบกว่าเดิม ต้นไม้สูงใหญ่ปกคลุมแสงอาทิตย์จนเกือบทั้งหมด ทำให้บรรยากาศยิ่งดูมืดมิดและน่าสะพรึงกลัว "เราจะหาที่พักที่ไหนได้บ้างคะ" แพรวาถาม "เราต้องหาที่ที่ซ่อนตัวได้ดี" สมชายตอบ "และต้องระวังตัวให้มากที่สุด" หลังจากเดินสำรวจอยู่สักพัก พวกเขาก็พบกับโพรงไม้ขนาดใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้รากไม้ที่แผ่ขยายออกไป สมชายตรวจสอบดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ข้างใน ก่อนจะเชิญแพรวาเข้าไป "ที่นี่ค่อนข้างปลอดภัย" สมชายกล่าว "เราจะพักที่นี่สักครู่ เพื่อประเมินสถานการณ์" แพรวาทรุดตัวลงนั่งพิงผนังโพรงไม้ เธอหลับตาลง พยายามสงบสติอารมณ์ "ฉันยังคิดถึงคุณเลโออยู่เลยค่ะ" เธอพูดเสียงเบา "ฉันหวังว่าเขาจะไม่เป็นอะไร" "ผมก็หวังเช่นนั้น" สมชายตอบ "เขาเป็นคนที่มีความสามารถ และมีความเป็นผู้นำสูง" "แล้วคุณมาร์คล่ะคะ เขาจะมาถึงเมื่อไหร่" แพรวาถาม "ผมไม่แน่ใจ" สมชายถอนหายใจ "หวังว่าเขาจะยังปลอดภัย" ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เสียงฝีเท้าคนดังขึ้นจากด้านนอกโพรงไม้ แพรวาและสมชายสะดุ้งโหยง พวกเขามองหน้ากันด้วยความหวาดกลัว "ใครอยู่ที่นั่น!" สมชายตะโกนถาม เสียงตอบกลับมาเป็นเสียงที่คุ้นเคย "ไม่ต้องกลัว... ผมเอง... เลโอ..." แพรวาและสมชายรีบวิ่งออกไปนอกโพรงไม้ พวกเขาเห็นเลโอยืนอยู่ตรงนั้น แม้จะดูเหนื่อยล้าและมีรอยฟกช้ำ แต่ก็ปลอดภัยดี "คุณเลโอ! คุณไม่เป็นไรจริงๆ ด้วย!" แพรวาร้องออกมาด้วยความดีใจ เธอรีบเข้าไปกอดเลโอทันที "ผมบอกแล้วไง ว่าผมจะกลับมา" เลโอพูดพลางกอดแพรวาตอบ "แต่สถานการณ์มันเลวร้ายกว่าที่คิดมาก" "เกิดอะไรขึ้นคะ" สมชายถาม "ผมโดนพวกของไคล้อมไว้จริงๆ" เลโอเล่า "แต่ผมก็หาทางหนีออกมาได้" "แล้วคุณมาร์คล่ะคะ" สมชายถามอย่างกระวนกระวาย "เขามาหรือยัง" เลโอส่ายหน้า "ผมไม่เจอเขา... แต่ผมเจออะไรบางอย่างที่สำคัญมาก" เขาพูดพลางหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋า "นี่คือหลักฐานที่ผมหามาได้ มันจะทำให้เราเปิดโปงความจริงได้ทั้งหมด" แพรวาและสมชายมองเอกสารในมือเลโอด้วยความหวัง "คุณหามาได้อย่างไรคะ" แพรวาถาม "ผมใช้จังหวะที่พวกมันกำลังสับสน" เลโออธิบาย "ผมแอบเข้าไปในค่ายของพวกมัน และหาข้อมูลสำคัญนี้มาได้" "นี่คือ... บัญชีรายชื่อทั้งหมด... รวมถึง... แผนการเคลื่อนย้าย... สินค้าผิดกฎหมาย... ล่าสุด" เลโอพูดพลางเปิดเอกสารให้ดู "และที่สำคัญที่สุด... ชื่อของเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูง... ที่ให้ความคุ้มครองกลุ่มของไค..." แพรวาอ่านรายชื่อเหล่านั้นด้วยความตกใจ "เป็นไปไม่ได้... คนเหล่านี้..." "เป็นไปได้ และเป็นความจริง" เลโอขัดขึ้น "พวกเขาคือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" สมชายมองเอกสารด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง... พวกเราทุกคนตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง" "ผมรู้" เลโอตอบ "แต่เราก็มีอาวุธที่จะต่อสู้กับพวกเขาแล้ว" "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ" แพรวาถาม "เราต้องรีบนำหลักฐานนี้ไปให้คนที่ไว้ใจได้" เลโอตัดสินใจ "ผมรู้จักนักข่าวอาวุโสคนหนึ่งที่เคยทำงานกับผมมาก่อน เขาเป็นคนซื่อสัตย์และกล้าหาญ" "เราจะไปหาเขาได้อย่างไรคะ" สมชายถาม "ถนนหนทางก็อันตราย" "ผมมีแผนสำรอง" เลโอพูด "เราจะใช้เส้นทางลับนี้... เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับพวกของไค" เลโอชี้ไปยังแผนที่ในมือของเขา เขาอธิบายเส้นทางที่ต้องเดินทางไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด ซึ่งเป็นที่อยู่ของนักข่าวอาวุโสคนนั้น "มันจะเป็นการเดินทางที่อันตราย" เลโอเตือน "แต่เราต้องทำ เพื่อความยุติธรรม" แพรวากลืนน้ำลาย พยักหน้าอย่างแน่วแน่ "ฉันพร้อมค่ะ" สมชายเองก็แสดงความมุ่งมั่นเช่นกัน "ผมจะร่วมเดินทางไปกับพวกคุณ" ทั้งสามคนมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยอุปสรรค แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อเปิดโปงความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ และเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับผู้ที่ถูกกระทำ

4,016 ตัวอักษร