เมื่อลีโอก้าวผ่านประตูมิติเข้าไป เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในโถงทางเดินที่ทอดยาวออกไปสู่ความสว่าง เบื้องหน้าของเขาคืออาคารขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นจากหินสีดำสลับกับลายสลักสีทองอร่าม งดงามราวกับงานศิลปะชิ้นเอก “นี่คือ ‘หอสมุดแห่งตำนาน’ ” เสียงของเอลเดร็คดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ลีโอหันกลับไปมอง “คุณ… มาด้วยหรือครับ?” ลีโอถามด้วยความแปลกใจ “ข้าคือผู้เฝ้ามอง” เอลเดร็คตอบ “หน้าที่ของข้าคือการนำทางเจ้าไปสู่เส้นทางแห่งการเติบโต” ลีโอพยักหน้า เขาเดินนำเอลเดร็คเข้าไปยังโถงทางเข้าของหอสมุด ประตูขนาดมหึมาทำจากโลหะสีทองแดงสลักลายมังกรโบราณ กำลังเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นภายในอันกว้างขวาง ภายในหอสมุดนั้นโอ่อ่าตระการตา เพดานสูงจรดฟ้า คลุมด้วยโดมกระจกที่ส่องแสงสว่างไสวเข้ามา ทำให้ภายในสว่างเพียงพอที่จะมองเห็นทุกสิ่งได้อย่างชัดเจน ชั้นหนังสือเรียงรายเป็นระเบียบไปจนสุดสายตา หนังสือทุกเล่มถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี บางเล่มมีปกหนังสีเข้ม บางเล่มมีปกที่ทำจากโลหะสลักลาย บางเล่มก็ดูเก่าแก่จนแทบจะผุพัง “ที่นี่… คือที่เก็บรวบรวมความรู้ทั้งหมดของนักรบมังกรในอดีต” เอลเดร็คกล่าว “ทุกตำนาน ทุกประวัติศาสตร์ ทุกความลับ จะอยู่ที่นี่” ลีโอเดินสำรวจไปรอบๆ ด้วยความทึ่ง เขาเห็นหนังสือบางเล่มลอยอยู่กลางอากาศ หมุนวนไปมาอย่างช้าๆ ราวกับมีชีวิต “หนังสือพวกนั้น… มันลอยได้เองได้อย่างไรครับ?” ลีโอถาม “นั่นคือ ‘หนังสือที่ถูกผูกพันด้วยเวทมนตร์’ ” เอลเดร็คอธิบาย “มันจะเคลื่อนที่ไปตามความคิดของผู้ที่ค้นหา หรือตามคำสั่งของผู้ดูแล” “แล้วใครเป็นผู้ดูแลที่นี่ครับ?” ลีโอถาม “ข้าเอง” เอลเดร็คตอบ “ข้าจะคอยช่วยเหลือเจ้าในการค้นหาข้อมูลที่เจ้าต้องการ” “ผมต้องเริ่มจากตรงไหนครับ?” ลีโอถามอย่างกระตือรือร้น “เจ้าต้องเริ่มจาก ‘ประวัติศาสตร์ของสายเลือดนักรบมังกร’ ” เอลเดร็คกล่าว “เจ้าต้องทำความเข้าใจว่าเจ้าคือใคร และมีความเกี่ยวพันกับพลังนี้อย่างไร” เอลเดร็คพา ลีโอไปยังส่วนหนึ่งของหอสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือเล่มหนาปกสีดำ เขาสัมผัสไปที่ชั้นหนังสือเล่มหนึ่ง แล้วหนังสือเล่มนั้นก็ค่อยๆ ลอยออกมาจากชั้น “เล่มนี้คือ ‘บันทึกแห่งผู้สืบทอด’ ” เอลเดร็คกล่าว “มันจะบอกเล่าเรื่องราวของนักรบมังกรตั้งแต่ยุคโบราณ จนถึงยุคปัจจุบัน” ลีโอรับหนังสือมาด้วยมือที่สั่นเทา เขารู้สึกถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากหนังสือเล่มนี้ “จงอ่านมันด้วยใจที่เปิดกว้าง” เอลเดร็คกล่าว “อย่าตัดสิน หรือต่อต้านสิ่งที่เจ้าอ่าน จงทำความเข้าใจมัน” ลีโอนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่ที่ทำจากไม้โอ๊ค เขาค่อยๆ เปิดหนังสือออก หน้ากระดาษที่เหลืองกรอบเผยให้เห็นลายมือที่บรรจงเขียนเป็นภาษาโบราณ “ข้าไม่เข้าใจภาษานี้ครับ” ลีโอพูดด้วยสีหน้าผิดหวัง “ไม่ต้องกังวล” เอลเดร็คกล่าว “เมื่อเจ้าสัมผัสกับ ‘แก่นมังกร’ และ ‘ต้นไม้แห่งจิตวิญญาณ’ ความเข้าใจในภาษาโบราณจะค่อยๆ ตื่นขึ้นในตัวเจ้า” ลีโอหลับตาลง เขาสูดหายใจลึกๆ และสัมผัสกับ ‘แก่นมังกร’ ในตัวเขาอีกครั้ง เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าภาษานั้นดูเหมือนจะชัดเจนขึ้นในสายตาของเขา แม้ว่าจะยังไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เขาก็พอจะจับใจความได้ “เมื่อหลายพันปีก่อน… โลกถูกปกครองโดย ‘มังกรแห่งแสง’ ” ลีโอเริ่มอ่าน “พวกมันคือผู้พิทักษ์สันติสุข และความสมดุลของธรรมชาติ” “แต่แล้ว ‘มังกรแห่งเงา’ ก็ปรากฏตัวขึ้น” ลีโออ่านต่อไปด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดขึ้น “พวกมันต้องการครอบครองโลก และทำให้ทุกสิ่งตกอยู่ในความมืด” “นักรบผู้กล้าหาญ… ผู้สืบทอดสายเลือดมังกร ได้ลุกขึ้นต่อสู้กับมังกรแห่งเงา” ลีโออ่าน “พวกเขาใช้พลังของมังกรแห่งแสง เพื่อขับไล่มังกรแห่งเงา กลับไปยังมิติอันมืดมิด” “แต่การต่อสู้ครั้งนั้น… ก็ทำให้มังกรแห่งแสงอ่อนแอลง” ลีโออ่านด้วยความรู้สึกเศร้า “พวกมันได้หลับใหลไป พร้อมกับพลังอันยิ่งใหญ่ เพื่อรอคอยเวลาที่จะตื่นขึ้นอีกครั้ง” “และผู้สืบทอดสายเลือด… ก็ได้กลายเป็นผู้พิทักษ์มรดกแห่งมังกร” ลีโออ่านจบประโยคสุดท้าย เขารู้สึกถึงความหนักอึ้งในใจ “เจ้าคือหนึ่งในผู้สืบทอดเหล่านั้น ลีโอ” เอลเดร็คกล่าว “เจ้าคือผู้ที่จะต้องแบกรับภาระอันยิ่งใหญ่นี้” “แต่… ทำไมผมถึงไม่รู้เรื่องพวกนี้มาก่อนเลยครับ?” ลีโอถาม “ทำไมสายเลือดของผมถึงถูกซ่อนเร้นไว้?” “เพราะ ‘มังกรแห่งเงา’ ยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวเรา” เอลเดร็คอธิบาย “พลังของพวกมันยังคงแข็งแกร่ง พวกมันกำลังรอคอยโอกาสที่จะกลับมาทำลายล้างอีกครั้ง การเปิดเผยตัวตนของสายเลือดนักรบมังกรเร็วเกินไป อาจนำมาซึ่งอันตรายต่อเจ้าและคนรอบข้าง” “แต่ตอนนี้… เจ้าได้ตื่นขึ้นแล้ว” เอลเดร็คกล่าว “ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมของตนเอง” ลีโอนั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง เขากำลังประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่เพิ่งได้รับมา โลกที่เขาเคยรู้จักได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ใช่แค่เด็กหนุ่มธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นผู้สืบทอดสายเลือดแห่งนักรบมังกร “แล้ว ‘มังกรแห่งเงา’… พวกมันกลับมาแล้วหรือครับ?” ลีโอถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “พวกมันกำลังคืบคลานเข้ามา” เอลเดร็คตอบ “สัญญาณแห่งความมืดกำลังปรากฏให้เห็นมากขึ้นเรื่อยๆ” “และ ‘แก่นมังกร’ ที่อยู่ในตัวเจ้า… มันคือพลังที่จะช่วยปกป้องโลกได้ใช่ไหมครับ?” ลีโอถาม “ใช่” เอลเดร็คยืนยัน “แต่พลังนั้น จะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อเจ้าเรียนรู้ที่จะควบคุมมันอย่างแท้จริง” ลีโอพยักหน้า เขารู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้นในใจ เขาจะฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อปกป้องทุกคนที่เขารัก “ยังมีสิ่งอื่นอีกไหมครับ ที่ผมควรรู้?” ลีโอถาม “แน่นอน” เอลเดร็คตอบ “ในหอสมุดแห่งนี้ มีความรู้มากมายที่เจ้าต้องศึกษา ทั้งเรื่องของคาถาโบราณ การใช้พลังมังกรในรูปแบบต่างๆ และวิธีการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืด” “ข้าจะคอยแนะนำเจ้า” เอลเดร็คกล่าว “แต่การเรียนรู้ที่แท้จริง… จะต้องมาจากตัวเจ้าเอง” ลีโอตั้งใจฟัง เขารู้ว่าการเดินทางของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และเขามีอะไรอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้ “แล้ว… มีใครอีกบ้างครับ ที่เป็นผู้สืบทอดสายเลือดนักรบมังกรเหมือนผม?” ลีโอถาม “ในอดีต… มีหลายคน” เอลเดร็คตอบ “แต่ในยุคปัจจุบัน… เจ้าคือคนเดียวที่ข้ารู้จัก” คำตอบของเอลเดร็คทำให้ลีโอรู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นมาเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” ลีโอพูดอย่างหนักแน่น “ดีมาก” เอลเดร็คกล่าว “ความเชื่อมั่นในตนเอง คือพลังที่สำคัญที่สุด” ลีโอเปิดหนังสือ ‘บันทึกแห่งผู้สืบทอด’ อีกครั้ง เขาเริ่มอ่านอย่างตั้งใจ เขาต้องการเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับมรดกที่เขาสืบทอดมา เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่กำลังจะมาถึง