เงาสะท้อนเลือดกลางศาลาร้าง

ตอนที่ 2 / 40

ตอนที่ 2 — แผนที่สู่ความลับดำมืด

ชานนท์ขับรถเบนซ์สีดำรุ่นเก่าของเขาออกจากที่เกิดเหตุ ฝนยังคงตกหนักจนทัศนวิสัยย่ำแย่ เขาเปิดที่ปัดน้ำฝนให้ทำงานเต็มที่ ขณะที่ความคิดของเขากำลังพุ่งทะยานไปข้างหน้า สู่ปริศนาที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น “ภรรยาเสียชีวิต… อุบัติเหตุ” เขาพึมพำกับตัวเอง “ทำไมเรื่องราวของคนรวยมันมักจะมีความตายที่น่าสงสัยเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ” เขานึกถึงคดีเก่าๆ ที่เคยเจอ คดีที่เบื้องหน้าดูเหมือนจะเป็นอุบัติเหตุ แต่เบื้องหลังกลับซ่อนเร้นไปด้วยเจตนาฆาตกรรมที่อำมหิต การตายของคุณภัทรก็เช่นกัน มันดูเหมือนจะธรรมดา แต่กลับมีเงื่อนงำหลายอย่างที่ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ “รอยที่ข้อมือ… จดหมายประหลาด… แล้วก็ศพที่พบในศาลาร้าง” ชานนท์พิจารณา “มันไม่ใช่การฆาตกรรมธรรมดาแน่ๆ” เขาตัดสินใจแวะไปที่สำนักงานใหญ่ของบริษัท พงศ์ธาดา กรุ๊ป การเดินทางสู่ความจริงเบื้องหลังการตายของภัทร จำเป็นต้องเริ่มต้นจากการทำความเข้าใจตัวตนและธุรกิจของเขาเสียก่อน เมื่อไปถึงอาคารสูงระฟ้าที่ตั้งตระหง่านกลางเมือง ชานนท์ก็พบกับความหรูหราโอ่อ่า สมกับเป็นอาณาจักรธุรกิจของเศรษฐีระดับประเทศ เขาแจ้งกับประชาสัมพันธ์ว่าต้องการพบเลขาฯ ส่วนตัวของคุณภัทร “ขออภัยค่ะ ท่านผู้จัดการเสียชีวิตแล้วค่ะ” พนักงานสาวสวยตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “ผมทราบครับ ผมเป็นนักสืบเอกชนที่ได้รับมอบหมายให้มาสืบสวนคดีการตายของคุณภัทร ผมต้องการข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องงานของคุณภัทรในช่วงที่ผ่านมา” ชานนท์แสดงนามบัตรของเขา พนักงานสาวมองนามบัตรอย่างพิจารณา ก่อนจะโทรศัพท์ไปยังฝ่ายบุคคล “กรุณารอสักครู่นะคะ” ไม่นานนัก หญิงสาววัยกลางคนท่าทางภูมิฐานก็เดินออกมาต้อนรับ “ดิฉัน คุณวิภา เลขาฯ ส่วนตัวของคุณภัทรค่ะ ไม่ทราบว่าคุณนักสืบต้องการทราบอะไรบ้างคะ” “ผมต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับงานของคุณภัทรในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับโครงการพัฒนาที่ดินริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่คุณภัทรได้รับสัมปทานไปครับ” ชานนท์กล่าว คุณวิภาพาชานนท์ไปยังห้องทำงานที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แต่กลับแฝงไว้ด้วยบรรยากาศแห่งความเศร้าโศก “คุณภัทรเป็นคนทุ่มเทให้กับงานมากค่ะ โดยเฉพาะโครงการใหม่นี้ ท่านมีความหวังกับมันมาก” “คุณภัทรมีปัญหาอะไรกับโครงการนี้บ้างไหมครับ” ชานนท์ถามตรงๆ “ก็มีบ้างค่ะ เป็นธรรมดาของโครงการใหญ่แบบนี้ค่ะ” คุณวิภาตอบ พลางหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา “มีทั้งปัญหาเรื่องการเวนคืนที่ดิน การคัดค้านจากชาวบ้านบางกลุ่ม และก็มีคู่แข่งที่พยายามจะเข้ามาแทรกแซง” “ใครคือคู่แข่งหลักๆ ครับ” “ก็มีบริษัท สยาม พร็อพเพอร์ตี้ ของคุณธีรภัทรค่ะ เป็นคู่แข่งที่น่ากลัวมาตลอด” ชานนท์จดชื่อนั้นไว้ในสมุดบันทึก เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของธีรภัทร นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่กำลังมาแรงในวงการอสังหาริมทรัพย์ “แล้วเรื่องส่วนตัวของคุณภัทรล่ะครับ คุณวิภา พอจะทราบอะไรบ้างไหม” ชานนท์ถามต่อ คุณวิภาลังเลเล็กน้อย “เรื่องส่วนตัว… ฉันไม่ค่อยก้าวก่ายค่ะ แต่คุณภัทรเป็นคนรักครอบครัวมาก โดยเฉพาะน้องอินทุอร ลูกสาวของท่าน” “น้องอินทุอร… ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ” “น่าจะอยู่ที่บ้านพักค่ะ ตั้งแต่ทราบข่าว ท่านคงจะเสียใจมาก” “คุณวิภา พอจะบอกที่อยู่บ้านของคุณภัทรได้ไหมครับ ผมอยากจะไปพูดคุยกับน้องอินทุอร” คุณวิภาให้ที่อยู่ของคฤหาสน์หรูย่านชานเมืองแก่ชานนท์ ก่อนจะกล่าวเสริม “คุณนักสืบคะ ฉันรู้สึกแปลกใจมากที่พบคุณภัทรในที่แบบนั้น ปกติท่านไม่เคยไปศาลาร้างนั่นเลยค่ะ” “มีใครเคยไปที่นั่นบ่อยๆ ไหมครับ” “มีคนงานก่อสร้างบางส่วนที่ชอบไปรวมตัวกันที่นั่นตอนพักเที่ยงค่ะ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไร” “แล้วเมื่อคืน… คุณวิภาได้ยินข่าวอะไรผิดปกติเกี่ยวกับคุณภัทรบ้างไหมครับ” “ไม่เลยค่ะ ท่านกลับบ้านไปตั้งแต่หัวค่ำ แล้วก็ไม่ได้ติดต่อมาอีกเลย” คุณวิภากล่าวเสียงเศร้า ชานนท์ขอบคุณคุณวิภา และเดินทางไปยังคฤหาสน์หรูของภัทร ทันทีที่รถจอดเทียบหน้าประตูคฤหาสน์ ก็มีคนรับใช้เปิดประตูออกมาต้อนรับ “คุณหนูอินทุอรอยู่ที่ห้องรับแขกค่ะ” คนรับใช้แจ้ง ชานนท์เดินเข้าไปในห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหราและเย็นเฉียบ เขาเห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยกำลังนั่งกุมมือตัวเองอยู่บนโซฟา ดวงตาแดงก่ำบ่งบอกถึงความเสียใจ “สวัสดีครับ คุณอินทุอร ผมชานนท์ นักสืบเอกชน” ชานนท์แนะนำตัว หญิงสาวเงยหน้ามองเขา น้ำตาคลอ “คุณพ่อ… ท่านเป็นอะไรไปคะ” “ผมมาเพื่อสืบหาความจริงครับคุณอินทุอร” ชานนท์นั่งลงข้างๆ เธอ “ผมอยากทราบว่าก่อนที่คุณพ่อจะเสียชีวิต ท่านมีปัญหาอะไร หรือมีใครที่คุณพ่อไม่สบายใจเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ” อินทุอรนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยเสียงสั่นเครือ “คุณพ่อ… ท่านไม่เคยเล่าปัญหาให้หนูฟังค่ะ ท่านมักจะเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว” “คุณพ่อของคุณไปที่ศาลาร้างนั้นบ่อยไหมครับ” “ไม่เคยเลยค่ะ หนูไม่เคยเห็นคุณพ่อไปที่นั่นมาก่อนเลย” อินทุอรตอบ “แล้วเรื่องโครงการพัฒนาที่ดินริมแม่น้ำเจ้าพระยา… คุณอินทุอรทราบอะไรบ้างเกี่ยวกับเรื่องนี้” “หนูทราบแค่ว่ามันเป็นโครงการใหญ่ที่คุณพ่อทุ่มเทมากค่ะ” อินทุอรตอบ “มีคนเคยมาข่มขู่คุณพ่อด้วยนะคะ” “ข่มขู่? ใคร” ชานนท์ถามทันที “จำไม่ได้ค่ะ เป็นเสียงผู้ชาย แต่… หนูเคยได้ยินคุณพ่อคุยโทรศัพท์เสียงดัง” อินทุอรนิ่งไปครู่หนึ่ง “หนูจำได้ว่าครั้งหนึ่ง คุณพ่อเคยพูดถึง… ‘เงา’ ค่ะ” “เงา?” ชานนท์เลิกคิ้ว “ใช่ค่ะ คุณพ่อพูดว่า ‘เงาที่กำลังคืบคลานเข้ามา’ หนูไม่เข้าใจความหมายค่ะ” “คุณพ่อมีศัตรูที่ชื่อ ‘เงา’ หรือเปล่าครับ” “ไม่ทราบค่ะ” อินทุอรส่ายหน้า ชานนท์รู้สึกว่าคำว่า ‘เงา’ เป็นกุญแจสำคัญ เขาอาจจะเป็นชื่อเล่น รหัส หรืออาจจะเป็นแค่คำเปรียบเปรย “คุณแม่ของคุณอินทุอรเสียชีวิตไปเมื่อ 5 ปีก่อน ใช่ไหมครับ” ชานนท์ถาม อินทุอรพยักหน้า “อุบัติเหตุค่ะ รถคว่ำ” “คุณอินทุอรรู้สึกว่าการตายของคุณแม่มีอะไรน่าสงสัยไหมครับ” อินทุอรรู้สึกถึงความเย็นเยือกที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ “ตอนนั้นหนูยังเด็กค่ะ หนูไม่ค่อยแน่ใจอะไร แต่… หนูรู้สึกว่ามันแปลกๆ” “แปลกยังไงครับ” “เหมือนมีบางอย่างไม่ชอบมาพากลค่ะ แต่หนูก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง” อินทุอรพูด “แต่หลังจากคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อก็เปลี่ยนไปมากค่ะ ท่านเก็บตัวมากขึ้น” ชานนท์นั่งนิ่ง เขากำลังประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ มันเริ่มก่อตัวเป็นภาพบางอย่างที่น่ากลัว “คุณอินทุอรครับ มีอะไรที่คุณพ่อเคยทิ้งไว้ที่คุณคิดว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้บ้างไหมครับ” อินทุอรคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่ชั้นหนังสือ “มีค่ะ… คุณพ่อเคยให้กล่องไม้ใบนี้กับหนูค่ะ” เธอหยิบกล่องไม้เก่าแก่ที่สลักลวดลายสวยงามออกมา “คุณพ่อบอกว่าข้างในมี ‘แผนที่’ ที่จะนำพาไปสู่ความจริง” ชานนท์มองกล่องไม้ใบนั้นด้วยความสนใจ “คุณพ่อเคยเปิดดูไหมครับ” “เคยค่ะ… แต่ข้างในมีเพียงกระดาษเก่าๆ ที่มีสัญลักษณ์แปลกๆ วาดอยู่เต็มไปหมด หนูไม่เข้าใจความหมายเลยค่ะ” “ขอผมดูหน่อยได้ไหมครับ” ชานนท์ขอ อินทุอรส่งกล่องไม้ให้ชานนท์ เขาเปิดออกอย่างระมัดระวัง ข้างในมีแผ่นกระดาษหนังเก่าแก่แผ่นหนึ่ง ซึ่งมีสัญลักษณ์ต่างๆ วาดอยู่บนนั้น สัญลักษณ์บางอย่างดูคล้ายกับแผนที่ แต่ก็ไม่ใช่แผนที่ที่เขาคุ้นเคย “สัญลักษณ์พวกนี้… ผมเคยเห็นที่ไหนมาก่อน” ชานนท์พึมพำ เขาพยายามนึก แต่นึกไม่ออก “คุณพ่อบอกว่ามันคือ ‘ภาษา’ ของคนโบราณค่ะ” อินทุอรเสริม ชานนท์รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย เขาไม่เคยเจอคดีที่น่าสนใจแบบนี้มาก่อน “ผมขอเอากล่องใบนี้กับแผนที่แผ่นนี้ไปตรวจสอบได้ไหมครับ” “ได้ค่ะ” อินทุอรตอบ “ขอให้คุณนักสืบช่วยตามหาความจริงให้คุณพ่อด้วยนะคะ” ชานนท์พยักหน้า เขารู้สึกว่าคดีนี้กำลังจะพาเขาไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าแค่การฆาตกรรมธรรมดา มันอาจจะเป็นการเปิดเผยความลับที่ถูกฝังมานานหลายปี

6,011 ตัวอักษร