หลังจากพิธีต้อนรับอันเรียบง่าย แบมก็ได้พบกับผู้คนในป้อมปราการแห่งแสง เขาได้รู้จักกับ “ลิน” หญิงสาวผู้มีพลังในการสื่อสารกับสิ่งมีชีวิต และ “อาเธอร์” ชายหนุ่มผู้ใช้พลังในการรักษา แต่ละคนล้วนมีเรื่องราวและพลังพิเศษที่น่าทึ่ง “ยินดีที่ได้รู้จักนะ แบม” ลินกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส “ฉันดีใจที่เราจะได้เป็นเพื่อนกัน” “ผมก็ดีใจครับ” แบมตอบ “คุณลินนี่สุดยอดไปเลยนะครับ สามารถคุยกับสัตว์ได้ด้วย” “ก็ไม่เท่าไหร่หรอก” ลินหัวเราะ “เทียบกับพลังควบคุมสสารของนายแล้ว ฉันว่าของนายเจ๋งกว่าเยอะ” อาเธอร์ยิ้มบางๆ “พลังของทุกคนล้วนมีความสำคัญในแบบของมัน แบม” เขาพูด “ไม่ว่าจะเป็นการรักษา การสื่อสาร หรือการควบคุมสสาร ทุกอย่างล้วนมีประโยชน์ในการปกป้องโลกของเรา” แบมรู้สึกสบายใจอย่างประหลาดที่ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนเหล่านี้ เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว “เอาล่ะ” ไททันกล่าวเรียกความสนใจ “ถึงเวลาที่เราจะพูดถึงเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า” บรรยากาศในห้องโถงพลันเปลี่ยนไป ความรู้สึกอบอุ่นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความจริงจัง “แบม” ไททันมองตรงมาที่แบม “เจ้าคงสงสัยว่าทำไมพลังของเจ้าถึงถูกปลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน และทำไมเนมเนสิสถึงตามล่าเจ้า” แบมพยักหน้า “ครับ ผมอยากรู้มากที่สุด” “พลังของเจ้า… ไม่ใช่พลังที่เกิดขึ้นมาลอยๆ” ไททันอธิบาย “มันเป็นพลังที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของเจ้า ผู้ที่เคยเป็นผู้พิทักษ์แห่งพลังจิตมาตั้งแต่ยุคโบราณ” “บรรพบุรุษ?” แบมทวนคำ เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย “ใช่” ไททันยืนยัน “และเนมเนสิส… พวกมันคือองค์กรที่ต้องการครอบครองพลังพิเศษเช่นเดียวกับของเจ้า พวกมันเชื่อว่าพลังเหล่านี้ควรถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์ของพวกมันเท่านั้น” “แล้ว… ทำไมพวกเขาถึงอยากได้พลังของผมเป็นพิเศษล่ะครับ?” แบมถาม “เพราะพลังของเจ้ามีความเชื่อมโยงกับ ‘แก่นพลัง’ ” ไททันกล่าว “แก่นพลังคือแหล่งกำเนิดพลังจิตของโลกนี้ หากใครสามารถครอบครองมันได้ ก็จะสามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ได้” แบมรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แล่นไปทั่วร่าง เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนและอันตรายขนาดนี้ “แต่… ผมไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้เลยครับ” แบมพูด “ผมแค่อยากจะใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา” “ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้า” ไททันกล่าว “แต่เมื่อพลังได้ตื่นขึ้นแล้ว เจ้าก็ไม่สามารถปฏิเสธโชคชะตาของเจ้าได้อีกต่อไป” “แล้วผมต้องทำยังไงครับ?” แบมถามอย่างสิ้นหวัง “เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังของเจ้าให้ได้อย่างสมบูรณ์” ไททันตอบ “เจ้าต้องแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องตัวเอง และปกป้องสิ่งมีค่าที่เจ้าต้องการรักษา” “แต่ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง” แบมยอมรับ “ผมยังควบคุมมันได้ไม่ดีเลย” “นั่นคือเหตุผลที่เราอยู่ที่นี่” เซนแทรกขึ้น “เราจะช่วยเจ้าเอง” “แน่นอน” ลินเสริม “เราจะอยู่เคียงข้างนายเสมอ” อาเธอร์พยักหน้าเห็นด้วย “เราจะฝึกฝนไปด้วยกัน” แบมมองเพื่อนใหม่ทั้งสามคน เขาค่อยๆ รู้สึกถึงความเข้มแข็งที่กลับคืนมา เขารู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่ง่าย แต่เขาก็รู้ว่าเขาจะไม่ต้องเผชิญหน้ากับมันเพียงลำพัง “ขอบคุณครับ” แบมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมจะพยายามอย่างเต็มที่” ทันใดนั้นเอง สัญญาณเตือนภัยสีแดงก็ดังขึ้นทั่วทั้งป้อมปราการ แสงไฟสีแดงกะพริบสลับกับเสียงสัญญาณที่ดังน่าสะพรึงกลัว “เกิดอะไรขึ้น!” ไททันถามเซนที่รีบวิ่งเข้ามา “มีบางอย่าง… พยายามเจาะเข้ามาทางประตูหลักครับ!” เซนตอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตึงเครียด “พวกมัน… มากันเยอะมาก!” “เป็นใคร?” ไททันถาม “ลักษณะ… เหมือนกับพวกเนมเนสิส!” เซนตะโกน “แต่… มีจำนวนมากกว่าที่เคยเจอ!” เสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านนอก ประตูเหล็กขนาดมหึมาของป้อมปราการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง “เตรียมตัว!” ไททันออกคำสั่ง “ทุกคน… เตรียมพร้อมรับมือ!” แบมยืนตัวแข็งทื่อ เขารู้สึกถึงคลื่นพลังงานที่แผ่กระจายเข้ามาอย่างมหาศาล มันคือพลังที่เขาคุ้นเคย… และมันทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว “เนมเนสิส… มาอีกแล้วเหรอ?” เขาพึมพำ “ไม่ใช่แค่นั้น” ไททันกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ดูเหมือนว่า… พวกมันจะรู้ที่ซ่อนของเราแล้ว” ภาพของชายชุดดำที่ไล่ล่าเขาเมื่อไม่นานมานี้ ผุดขึ้นมาในหัวของแบม เขาไม่แน่ใจว่าเขาพร้อมที่จะต่อสู้กับศัตรูที่ทรงพลังขนาดนี้หรือไม่ แต่เขาก็รู้ว่าเขาไม่มีทางเลือก “เราต้องสู้” แบมตัดสินใจ “เราต้องปกป้องที่นี่” เซน ลิน และอาเธอร์ยืนอยู่เคียงข้างแบม สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ใช่” เซนกล่าว “เราจะสู้จนถึงที่สุด!” เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง ประตูหลักของป้อมปราการเริ่มบุบสลาย พลังงานอันมหาศาลกำลังจะหลั่งไหลเข้ามา “การทดสอบที่แท้จริง… ของเจ้า… ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว… แบม” ไททันพูด ขณะที่มองไปยังประตูที่กำลังจะพังทลายลงมา