รินดาจ้องมองตัวอักษรในบันทึกโบราณด้วยความตกตะลึง เรื่องราวที่ปรากฏตรงหน้าท้าทายทุกสิ่งที่เธอเคยเชื่อมาตลอด "ท่านบรรพกาล… ไม่ใช่… 'ผู้สร้าง'… ยันต์… เพื่อ… 'ปกป้อง'… โลก… จาก… 'ความมืด'… อย่างนั้นหรือคะ" รินดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ไม่… 'ทั้งหมด'… ทีเดียว… คุณหนู…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "ท่านบรรพกาล… คือ… 'ผู้ที่ถูก… 'ครอบงำ'… โดย… 'ความปรารถนา'… ที่จะ… 'มีอำนาจ'… อย่างแท้จริง…" เรื่องราวที่ถูกเปิดเผยในบันทึกเล่าถึงช่วงเวลาที่โลกยังเต็มไปด้วยพลังงานบริสุทธิ์ แต่ท่ามกลางความสงบสุขนั้น เหล่าผู้มีอำนาจบางกลุ่มเริ่มมีความคิดที่จะควบคุมพลังงานนั้นเพื่อประโยชน์ของตนเอง ท่านบรรพกาลคือหนึ่งในนั้น เขาไม่ได้ต้องการปกป้องโลก แต่ต้องการครอบครองพลังงานบริสุทธิ์และนำมาซึ่งอำนาจอันไร้ขีดจำกัด "เขา… ไม่ได้… 'สกัด'… พลังงาน… เพื่อ… 'ปกป้อง'… แต่… เพื่อ… 'ผนึก'… 'พลังงาน'… แห่ง… 'ความมืด'… ที่เขา… 'ปลดปล่อย'… ออกมา… ด้วย… 'ความประมาท'… ของตนเอง…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าวเสริม "ยันต์โบราณ… ไม่ใช่… 'เครื่องมือ'… แห่งการปกป้อง… แต่เป็น… 'กุญแจ'… ที่ใช้… 'ตรึง'… 'ปีศาจ'… ที่เกิดจาก… 'การทดลอง'… ของเขา…" รินดาแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ภาพของบรรพบุรุษผู้กล้าหาญที่เธอเคยวาดไว้ในใจ กลับกลายเป็นผู้ที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและเป็นต้นเหตุของภัยพิบัติ "แล้ว… 'คำสาปโบราณ'… ที่ท่านเคยกล่าวถึง… มันคืออะไรคะ" เธอถามต่อ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสับสน "คำสาปนั้น… คือ… 'พันธนาการ'… ที่ท่านบรรพกาล… ใช้… 'ผูกมัด'… 'ปีศาจ'… นั้น… ไว้… กับ… 'สายเลือด'… ของเขา… เพื่อ… 'ป้องกัน'… ไม่ให้… 'ปีศาจ'… นั้น… หลุดพ้น… ไป… อีก… ครั้ง…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "และ… 'พลัง'… ที่สืบทอดมา… ในสายเลือด… ของคุณหนู… คือ… 'กุญแจ'… ที่จะ… 'ปลดปล่อย'… หรือ… 'เสริมสร้าง'… พันธนาการนั้น…" นี่คือความลับที่ถูกซ่อนเร้นมานับพันปี ยันต์โบราณไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อขับไล่วิญญาณร้าย แต่เป็นสิ่งที่จะกำหนดชะตากรรมของโลกและเผ่าพันธุ์ของเธอเอง "ข้า… ไม่เข้าใจ… ทำไม… ท่านบรรพกาล… ถึงต้อง… 'สร้าง'… ยันต์… ที่… 'ซับซ้อน'… ขนาดนี้… ถ้าเขา… คือ… 'ต้นเหตุ'… ของปัญหา…" รินดาเอ่ยถาม "เพราะ… 'ความกลัว'… ครับ… คุณหนู…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "เมื่อเขารู้ว่า… 'ได้ก่อ'… 'ความผิดพลาด'… ที่ใหญ่หลวง… เขาก็… 'หวาดกลัว'… ผลลัพธ์… ที่จะตามมา… เขาจึง… 'สร้าง'… 'ยันต์'… นี้… ขึ้นมา… เพื่อ… 'ชดเชย'… ความผิด… และ… 'ถ่ายทอด'… 'หน้าที่'… นี้… ให้กับ… 'ผู้สืบทอด'… ใน… 'อนาคต'…" "หมายความว่า… ตลอดเวลาที่ผ่านมา… ข้า… กำลัง… 'แบกรับ'… 'บาป'… ของ… 'บรรพบุรุษ'… อย่างนั้นหรือคะ" รินดาเอ่ยถาม เสียงของเธอแผ่วเบาลง "อาจจะ… 'มอง'… แบบนั้น… ก็ได้… ครับ…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "แต่… 'หน้าที่'… นั้น… ก็คือ… 'โอกาส'… ในการ… 'แก้ไข'… ความผิดพลาด… ในอดีต… และ… 'สร้าง'… 'อนาคต'… ที่ดีกว่า… สำหรับ… 'โลก'…" รินดาหลับตาลง พยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ ความจริงอันน่าตกใจนี้ทำให้เธอรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังสั่นคลอน แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็สัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างที่แข็งแกร่งขึ้นภายในตัวเธอ "หาก… 'ปีศาจ'… ตนนั้น… เป็น… 'ผลลัพธ์'… จาก… 'การกระทำ'… ของท่านบรรพกาล… แล้ว… 'กลุ่มภูตผี'… ที่ปรากฏตัว… ในช่วงนี้… พวกมันคือใครคะ" รินดาถาม "พวกมันคือ… 'บริวาร'… หรือ… 'เศษเสี้ยว'… ของ… 'พลังงาน'… แห่ง… 'ความมืด'… ที่ถูก… 'ปลดปล่อย'… ออกมา… จาก… 'รอยแยก'… ที่… 'อ่อนแอ'… ลง… บางส่วน… ก็อาจจะเป็น… 'ผู้ที่ถูก… 'ครอบงำ'… โดย… 'พลังงาน'… นั้น… ด้วย…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "พวกมัน… กำลัง… 'พยายาม'… ที่จะ… 'เปิดทาง'… ให้… 'แก่นแท้'… ของ… 'ปีศาจ'… ได้… 'กลับคืน'… สู่… 'โลก'… อีกครั้ง…" รินดาเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งกว่าเดิม "ข้า… จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด" "ดีมาก… 'เจตจำนง'… ของคุณหนู… คือ… 'สิ่งที่สำคัญ'… ที่สุด…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "แต่… 'การต่อสู้'… ครั้งนี้… จะ… 'ยากลำบาก'… กว่าที่เคย… คุณหนู… ไม่เพียงแต่… 'ต้องเผชิญหน้า'… กับ… 'ศัตรู'… ภายนอก… แต่… ยังต้อง… 'ต่อสู้'… กับ… 'ความสงสัย'… และ… 'ความกลัว'… ใน… 'ใจ'… ของตนเอง… ด้วย…" รินดาพยักหน้าอย่างเข้าใจ เธอหยิบยันต์โบราณขึ้นมาสัมผัส ลวดลายบนยันต์ดูราวกับมีชีวิตชีวา ตอบสนองต่อพลังงานที่กำลังพลุ่งพล่านภายในตัวเธอ "ข้า… พร้อมแล้ว… ที่จะ… 'เผชิญหน้า'… กับ… 'ความจริง'… ทั้งหมด… และ… 'ปกป้อง'… โลก… นี้… ไว้… ให้ได้…" เธอเอ่ยเสียงหนักแน่น