เสียงของรินดาที่เอ่ยคำมั่นสัญญาดังก้องอยู่ในห้องสมุดแห่งความทรงจำ ผู้พิทักษ์แห่งปัญญาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "ดีมาก… 'ความกล้าหาญ'… ของคุณหนู… คือ… 'แสงสว่าง'… ที่… 'นำทาง'… เรา… ผ่านพ้น… 'ความมืด'…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "แต่… 'สัญญาณ'… กำลัง… 'เตือน'… ว่า… 'เวลา'… ของเรา… กำลังจะ… 'หมดลง'…" ทันใดนั้นเอง พื้นของห้องสมุดก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นผงจากหนังสือโบราณร่วงหล่นลงมาเป็นจำนวนมาก แสงสว่างสีขาวนวลรอบตัวเริ่มหรี่ลง เผยให้เห็นรอยแยกสีดำทะมึนที่เริ่มปรากฏขึ้นบนผนังและเพดาน ราวกับว่ามิติแห่งนี้กำลังจะถูกฉีกขาด "เกิดอะไรขึ้นคะ!" รินดาเอ่ยถามด้วยความตกใจ "พวกมัน… กำลัง… 'พยายาม'… ที่จะ… 'เปิด'… 'รอยแยก'… ให้… 'ใหญ่ขึ้น'… เพื่อ… 'นำพา'… 'แก่นแท้'… ของ… 'ปีศาจ'… เข้ามา…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว เสียงของเขาเริ่มแปร่งไป เต็มไปด้วยความเร่งรีบ "คุณหนู… ต้อง… 'รีบออกไป'… จากที่นี่… และ… 'เตรียมตัว'… ให้พร้อม… สำหรับ… 'การต่อสู้'… ที่แท้จริง…" รินดารู้สึกได้ถึงพลังงานอันชั่วร้ายที่แผ่ซ่านเข้ามาจากรอยแยกเหล่านั้น มันทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวกว่าที่เธอเคยสัมผัสมา "แต่… ข้า… เพิ่งจะรู้ความจริง… ข้า… ยังมีคำถามอีกมากมาย!" รินดาเอ่ย "ไม่มี… 'เวลา'… แล้ว… ครับ… คุณหนู…" ผู้พิทักษ์แห่งปัญญากล่าว "ความรู้… ที่คุณหนู… ได้รับ… เพียงพอแล้ว… ที่จะ… 'นำทาง'… คุณหนู… ต่อไป… 'หน้าที่'… ของคุณหนู… กำลัง… 'รออยู่'…" ร่างของผู้พิทักษ์แห่งปัญญาเริ่มเลือนรางไปในแสงสว่างที่กำลังริบหรี่ลง "จำไว้… ว่า… 'สมดุล'… คือ… 'หัวใจ'… ของ… 'ทุกสิ่ง'… และ… 'พลัง'… ที่คุณหนู… มี… คือ… 'เครื่องมือ'… ที่จะ… 'รักษาสมดุล'… นั้น…" ก่อนที่รินดาจะได้เอ่ยอะไรออกไป ภาพรอบตัวก็พลันมืดดับลง เธอรู้สึกเหมือนถูกดึงกลับมายังโลกแห่งความเป็นจริงอย่างรุนแรง เธอพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่กลางป่าแห่งหนึ่งที่ดูคุ้นตา ต้นไม้โบราณปกคลุมหนาทึบ แสงอาทิตย์ส่องลอดลงมาเป็นลำ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด แต่กลับแฝงไว้ด้วยความตึงเครียดบางอย่าง "นี่มัน… ที่ไหนกัน" รินดาพึมพำ พลางสำรวจรอบตัว ทันใดนั้นเอง เธอก็สัมผัสได้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ไม่ไกลนัก มันคือพลังงานที่ชั่วร้ายและคุ้นเคย เป็นพลังงานเดียวกับที่เธอสัมผัสได้จากรอยแยกในมิติที่ถูกลืม "พวกมัน… มาถึงแล้ว… จริงๆ" รินดาเอ่ยเสียงหนักแน่น เธอหยิบยันต์โบราณขึ้นมาถือไว้ในมือ พลังงานของยันต์เริ่มตอบสนองต่อพลังงานชั่วร้ายที่กำลังใกล้เข้ามา "ข้า… ต้องหยุดพวกมันให้ได้" เธอพูดกับตัวเอง พลันมีเสียงหัวเราะเย้ยหยันดังขึ้นมาจากความมืดเบื้องหน้า "เจ้าหนู… เจ้าคิดว่า… เจ้าจะหยุดพวกเราได้งั้นหรือ" ร่างเงาตะคุ่มหลายร่างค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากเงามืดของต้นไม้ รูปร่างของพวกมันบิดเบี้ยวและน่าเกลียดน่ากลัว ดวงตาของพวกมันเรืองแสงสีแดงฉาน "ข้า… ไม่ใช่… 'เด็กน้อย'… อีกต่อไปแล้ว" รินดาเอ่ยตอบ พลางตั้งท่าเตรียมพร้อม "ข้า… คือ… 'ผู้สืบทอด'… และ… 'ผู้พิทักษ์'… แห่ง… 'ยันต์โบราณ'!" เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ส่งกระแสพลังงานบริสุทธิ์ผ่านยันต์โบราณออกไป เกิดเป็นแสงสว่างสีทองสุกปลั่ง สาดส่องไปทั่วบริเวณ ปะทะเข้ากับกลุ่มภูตผีที่กำลังเข้ามา การต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของรินดาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ท่ามกลางป่าโบราณแห่งนี้ ชะตากรรมของโลกกำลังขึ้นอยู่กับการตัดสินใจและการต่อสู้ของเธอ พลังที่แท้จริงของยันต์โบราณและพลังที่สืบทอดมาในสายเลือดของเธอ จะสามารถต้านทานพลังแห่งความมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาได้หรือไม่ คงต้องพิสูจน์กันด้วยชีวิต.