หลังจากกรวิชญ์จากไป ยายอินทร์กับตาอินก็ยังคงครุ่นคิดถึงคำขอของเขา ปริมาณผักที่กรวิชญ์ต้องการนั้นมากเกินกว่าที่ทั้งสองคนจะทำได้เพียงลำพัง ด้วยวัยของทั้งคู่ การเร่งผลิตคะน้าและผักสลัดถึงร้อยกิโลกรัมและห้าสิบกิโลกรัมภายในเวลาอันสั้นนั้นเป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่ง “ตา” ยายอินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความกังวล “เราจะไปหาคนงานที่ไหนมาช่วยตอนนี้ล่ะ” ตาอินถอนหายใจยาว “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันยาย เวลามันก็น้อยเหลือเกิน” เขากล่าวพลางมองไปยังแปลงผักที่ยังคงต้องดูแลอย่างพิถีพิถัน “ถ้าเราทำไม่ได้ตามที่ตกลงไว้กับคุณกรวิชญ์ เกรงว่าเขาจะผิดหวังนะ” “ฉันกลัวว่าจะเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน” ยายอินทร์ตอบ “แต่ถ้าเราไม่ขอความช่วยเหลือ มันก็ไม่น่าจะไหวจริงๆ” ทันใดนั้นเอง เสียงรถมอเตอร์ไซค์ก็ดังขึ้นมาจากปากทางเข้าบ้านไร่ ทั้งสองหันไปมอง เห็นหลานสาวของยายอินทร์ ชื่อสายใจ กำลังขับรถเข้ามาพร้อมกับเด็กหนุ่มอีกคนหนึ่งที่ยายอินทร์จำได้ว่าเป็นแฟนของสายใจ ชื่อไอ้ท็อป “สวัสดีค่ะคุณยาย สวัสดีค่ะคุณตา” สายใจตะโกนทักทายพร้อมกับโบกมืออย่างร่าเริง “หนูเอาท็อปมาฝากค่ะ” ยายอินทร์ยิ้มกว้าง “มาเลยลูก มาๆ” ไอ้ท็อปเดินลงจากรถมอเตอร์ไซค์พร้อมกับหิ้วถุงข้าวของมาเต็มไม้เต็มมือ “สวัสดีครับคุณยาย สวัสดีครับคุณตา ผมเอาของมาฝากครับ” “โอ้โห มีอะไรบ้างล่ะนี่” ตาอินถาม พลางมองไปที่ถุงข้าวของ “ก็มีพวกกับข้าวที่คุณแม่ผมทำไว้ให้ครับคุณตา แล้วก็มีผลไม้ด้วยครับ” ไอ้ท็อปตอบ สายใจรีบเดินเข้าไปหาคุณยาย “คุณยายคะ หนูมาช่วยค่ะ” “ช่วยอะไรจ๊ะ” ยายอินทร์ถาม “ก็มาช่วยคุณยายกับคุณตานี่แหละค่ะ” สายใจตอบ “เห็นคุณยายบอกว่าช่วงนี้งานเยอะ หนูเลยชวนท็อปมาช่วยค่ะ” ยายอินทร์มองหน้าหลานสาวด้วยความซาบซึ้ง “มาได้จังหวะพอดีเลยลูก” “มีอะไรให้หนูช่วยเหรอคะคุณยาย” สายใจถาม ยายอินทร์จึงเล่าเรื่องที่กรวิชญ์มาขอให้ช่วยเพิ่มปริมาณผักให้ทันช่วงโปรโมชั่น “คุณกรวิชญ์เขาต้องการคะน้าเยอะเลยนะลูก แล้วก็ผักสลัดด้วย” “เยอะแค่ไหนคะคุณยาย” สายใจถาม “คะน้าหนึ่งร้อยกิโล แล้วก็สลัดอีกห้าสิบกิโล” ยายอินทร์ตอบ “แต่ด้วยวัยของเราสองคนมันก็อาจจะยากหน่อย” สายใจพยักหน้า “ไม่ยากค่ะคุณยาย เดี๋ยวหนูกับท็อปช่วยค่ะ” “จริงเหรอจ๊ะ” ยายอินทร์ถามด้วยความดีใจ “แล้วพวกหนูจะทำทันเหรอ” “ทันค่ะคุณยาย” ไอ้ท็อปเสริม “ผมแข็งแรงครับ ช่วยยกของ ช่วยขนของได้สบายมากครับ” “แล้วสายใจก็เคยช่วยงานสวนกับคุณยายอยู่แล้วด้วย” สายใจกล่าวเสริม “เราจะช่วยกันค่ะคุณยาย” ยายอินทร์มองหน้าตาอิน ทั้งสองยิ้มให้กัน พวกเขารู้สึกเหมือนมีกำลังใจเพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัว “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบใจพวกหนูมากนะ” “ไม่เป็นไรค่ะคุณยาย” สายใจตอบ “เราเป็นครอบครัวเดียวกันนี่นา” เช้าวันต่อมา ยายอินทร์ สายใจ และไอ้ท็อป ก็เริ่มลงมือทำงานกันแต่เช้าตรู่ สายลมพัดโชยมาอ่อนๆ พร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องลงมาบนผืนดิน บรรยากาศการทำงานเต็มไปด้วยความคึกคัก สายใจซึ่งมีความรู้เรื่องการเกษตรจากการที่เคยช่วยคุณยายอยู่บ่อยครั้ง ได้เข้ามาช่วยวางแผนการเก็บเกี่ยวและเตรียมแปลงผักใหม่ “คุณยายคะ หนูว่าเราน่าจะเร่งเก็บคะน้าชุดที่พร้อมก่อนนะคะ” สายใจเสนอ “แล้วก็เตรียมดินสำหรับลงผักสลัดรอบใหม่ด้วย” “ดีเลยลูก” ยายอินทร์ตอบ “แล้วไอ้ท็อป ล่ะ จะให้ช่วยอะไร” “ให้ผมช่วยขนคะน้าไปที่รถได้เลยครับคุณยาย” ไอ้ท็อปตอบอย่างกระตือรือร้น “ผมยกไหวครับ” “ดีจ้ะ” ยายอินทร์กล่าว “แล้วหลังจากนั้น ก็ช่วยกันพรวนดิน เตรียมแปลงสำหรับลงผักสลัดรอบใหม่นะ” “ได้เลยครับคุณยาย” ไอ้ท็อปตอบรับ การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่น ด้วยแรงกายแรงใจของทุกคนที่ช่วยกัน กรวิชญ์เดินทางมาเยี่ยมที่บ้านไร่ในอีกสองวันต่อมา เขายังคงประหลาดใจที่เห็นความคืบหน้าของแปลงผัก “โอ้โห คุณป้าครับ” กรวิชญ์อุทาน “นี่คุณป้าเพิ่มปริมาณผักได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ” “ก็มีลูกหลานมาช่วยน่ะสิคะคุณกรวิชญ์” ยายอินทร์ยิ้ม “คุณสายใจกับคุณท็อปเขามาช่วย” “ดีใจด้วยนะครับคุณป้า” กรวิชญ์กล่าว “ถ้าผักล็อตนี้ออกดี ผมว่าจะขอเพิ่มปริมาณอีกนะครับ” ยายอินทร์และตาอินมองหน้ากันอีกครั้ง พวกเขารู้ดีว่านี่คือโอกาสทอง แต่ก็แฝงไว้ด้วยความท้าทายที่อาจจะตามมา “จะเพิ่มเท่าไหร่คะคุณกรวิชญ์” ยายอินทร์ถาม “ผมอยากได้คะน้าอีกสัก 50 กิโลกรัมครับ แล้วก็ผักสลัดอีก 30 กิโลกรัมครับ” กรวิชญ์ตอบ “ถ้าคุณป้าทำได้ ผมจะให้ราคาพิเศษกว่าเดิมอีกนะครับ” “ได้ค่ะคุณกรวิชญ์” ยายอินทร์ตอบรับ “เราจะพยายามทำให้เต็มที่” หลังจากกรวิชญ์กลับไป สายใจกับไอ้ท็อปก็เข้ามาคุยกับยายอินทร์และตาอิน “คุณยายคะ” สายใจกล่าว “หนูกับท็อปจะอยู่ช่วยอีกสักพักนะคะ” “จริงเหรอจ๊ะ” ยายอินทร์ถามด้วยความดีใจ “แล้วเรื่องเรียนของพวกหนูล่ะ” “หนูขอลาเรียนไว้ก่อนค่ะคุณยาย” สายใจตอบ “ช่วงนี้สำคัญที่สุด” “ผมก็เหมือนกันครับคุณยาย” ไอ้ท็อปเสริม “ผมอยากช่วยคุณยายให้เต็มที่” ยายอินทร์ซาบซึ้งในน้ำใจของหลานๆ และแฟนของหลานเป็นอย่างมาก ความเหนื่อยยากที่เคยรู้สึกกลับกลายเป็นพลังใจอันมหาศาล พวกเขามั่นใจว่าด้วยความร่วมมือร่วมใจนี้ พวกเขาจะสามารถผ่านพ้นความท้าทายนี้ไปได้อย่างแน่นอน และผลผลิตที่จะได้มา จะเป็นก้าวสำคัญที่จะส่งให้ไอ้ต้นได้เรียนจบตามความฝันของครอบครัว