“พี่เล็กครับ ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาพี่อีกแล้วครับ” ต้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความกังวล ขณะที่เขาก้าวเข้าไปในร้านเสียงทิพย์ วันนี้เขามาเร็วกว่าปกติ หลังจากที่เลิกงานเขาก็ตรงมาทันที เขาไม่อยากเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวอีกต่อไป และพี่เล็กคือคนที่เขานึกถึงเป็นอันดับแรกเสมอ พี่เล็กเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารตรงหน้า เขาเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของต้นก็รู้ว่าคงมีเรื่องสำคัญ “ไง ต้น มาแต่หัววันเลยนะ มีอะไรว่ามาสิ” พี่เล็กยิ้มให้เล็กน้อย แต่ก็ยังคงจับสังเกตถึงความไม่สบายใจของเด็กหนุ่มตรงหน้า “ดูท่าทางจะหนักใจน่าดู” “ครับพี่” ต้นถอนหายใจยาว “คือ... ผมได้คุยกับคุณนฤมลเมื่อวันก่อนน่ะครับ แล้วเขาก็ยื่นข้อเสนอให้ผม” ต้นเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตั้งแต่การเจอคุณนฤมลที่ร้านกาแฟ การได้พูดคุยเรื่องดนตรี และการที่เธอแสดงความสนใจในเพลงของเขา จนกระทั่งการได้รับอีเมลสัญญาที่แนบมาด้วย “แล้วต้นก็ลองอ่านดูแล้วใช่ไหม” พี่เล็กถามพลางจัดเอกสารบนโต๊ะให้เข้าที่ “มีอะไรติดใจหรือเปล่า” “ผมก็พยายามอ่านนะครับพี่” ต้นเล่าถึงความสับสนของเขา “คือสัญญาของบริษัทเขา มันค่อนข้างยาว แล้วก็มีรายละเอียดทางกฎหมายเยอะมาก ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ผมก็พยายามหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตดู แล้วก็เจอข่าวเกี่ยวกับบริษัทที่เขาทำงานอยู่ครับ” ต้นเล่าถึงสิ่งที่เขาพบเจอเกี่ยวกับข่าวเก่าของบริษัทเอเจนซี่ที่คุณนฤมลสังกัดอยู่ ซึ่งมีประเด็นเรื่องการเอาเปรียบศิลปินในเรื่องลิขสิทธิ์และค่าตอบแทน “ผมก็เลยเริ่มกังวลน่ะครับพี่ ว่านี่อาจจะเป็นกับดัก หรือไม่ก็... ผมอาจจะถูกเอาเปรียบในภายหลัง” พี่เล็กฟังต้นเล่าอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาฉายแววครุ่นคิด “อืม... เรื่องนี้มันก็ละเอียดอ่อนจริงๆ นั่นแหละนะ ต้น” พี่เล็กถอนหายใจแผ่วเบา “ในวงการเพลงเนี่ย มันมีทั้งคนที่หวังดีจริงๆ แล้วก็มีคนที่หวังผลประโยชน์อย่างเดียวปะปนกันไปหมด” “แล้วผมควรจะทำยังไงดีครับพี่” ต้นถามอย่างสิ้นหวัง “ผมฝันอยากจะเป็นนักดนตรีจริงๆ นะครับ ผมอยากจะมีโอกาสได้ทำเพลงของตัวเองออกมาให้คนอื่นฟัง แต่ผมก็กลัว... กลัวว่าจะต้องเสียอะไรบางอย่างที่สำคัญไป” พี่เล็กเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองออกไปนอกร้านที่ตอนนี้เริ่มมีลูกค้าทยอยเข้ามา “ต้น... พี่เข้าใจความรู้สึกของต้นนะ” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังรวบรวมคำพูด “จริงๆ แล้ว เรื่องแบบนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกนะ” “หมายความว่ายังไงครับพี่” ต้นไม่เข้าใจ “คือ... พี่เองก็เคยอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายๆ กับต้นเหมือนกัน” พี่เล็กเอ่ยเสียงเบาลง “ตอนที่พี่หนุ่มๆ น่ะนะ พี่ก็เคยได้รับข้อเสนอจากค่ายเพลงใหญ่ค่ายหนึ่ง” ต้นเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ “จริงเหรอครับพี่” “อืม” พี่เล็กพยักหน้า “ข้อเสนอตอนนั้นมันก็ดูดีมากเลยนะ มีทั้งโอกาสที่จะได้ออกอัลบั้ม ได้ทัวร์คอนเสิร์ต ได้ทำเพลงในสตูดิโออย่างดี แต่พอมาดูในรายละเอียดสัญญาแล้ว... พี่ก็รู้สึกเหมือนต้นตอนนี้แหละ” “แล้วพี่ทำยังไงครับ” ต้นถามด้วยความสนใจอย่างยิ่ง “พี่ตัดสินใจปฏิเสธไป” พี่เล็กตอบ “ตอนนั้นพี่คิดว่า ถ้าต้องแลกกับอิสระในการสร้างสรรค์ผลงาน หรือต้องเซ็นสัญญาที่รู้สึกว่าไม่เป็นธรรมกับตัวเอง พี่ก็ไม่เอาดีกว่า” “แต่... แล้วพี่ไม่ได้รู้สึกเสียดายเหรอครับ” ต้นถาม “โอกาสดีๆ แบบนั้น” “เสียดายนะ” พี่เล็กยอมรับ “แต่มันก็แลกมากับความสบายใจ พี่เลือกที่จะเดินทางในเส้นทางของตัวเอง สร้างสรรค์เพลงในแบบที่พี่อยากจะทำ แม้ว่ามันจะช้ากว่า หรืออาจจะไม่ได้โด่งดังเท่าการได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่” “แล้วพี่ก็เลยมาเปิดร้านนี้เหรอครับ” ต้นถาม “ใช่” พี่เล็กยิ้ม “ร้านเสียงทิพย์นี่แหละ คือความฝันอีกอย่างของพี่ การได้อยู่กับเสียงเพลง ได้แบ่งปันเพลงดีๆ ให้กับคนที่รักในเสียงเพลงเหมือนๆ กัน” ต้นเงียบไป เขาเริ่มมองพี่เล็กด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพี่ชายใจดีเจ้าของร้านแผ่นเสียงแห่งนี้ จะมีอดีตที่น่าสนใจ และเคยผ่านการตัดสินใจที่ยากลำบากเช่นนี้มาก่อน “แต่ต้น...” พี่เล็กพูดต่อ “พี่ไม่ได้จะบอกให้ต้นปฏิเสธข้อเสนอนี้ไปนะ” “ครับ” ต้นตั้งใจฟัง “พี่แค่อยากจะบอกว่า ต้นต้องคิดให้รอบคอบที่สุด” พี่เล็กเน้นย้ำ “ต้นต้องถามตัวเองให้แน่ใจ ว่าสิ่งที่ต้นจะได้มา มันคุ้มค่ากับสิ่งที่ต้นอาจจะต้องเสียไปหรือเปล่า” “แล้วผมจะรู้ได้ยังไงครับ ว่าอะไรคุ้มค่า” ต้นถามคำถามเดิม “ต้นต้องเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง” พี่เล็กกล่าว “ลองคุยกับคุณนฤมลอีกครั้ง ถามคำถามที่ต้นสงสัยให้หมดทุกอย่าง ขอให้เขาอธิบายในส่วนที่ต้นไม่เข้าใจให้ชัดเจนที่สุด” “ถ้าเขาเต็มใจที่จะอธิบาย และให้ความชัดเจนกับต้น นั่นก็เป็นสัญญาณที่ดี” พี่เล็กกล่าวต่อ “แต่ถ้าเขาดูอึดอัด หรือพยายามเลี่ยงที่จะตอบคำถาม ต้นก็ต้องระวังไว้” “แล้วเรื่องสัญญา...” ต้นเริ่ม “เรื่องสัญญาสำคัญที่สุด” พี่เล็กขัดขึ้น “ถ้าต้นไม่แน่ใจจริงๆ ให้ลองเอาสัญญาไปปรึกษาทนายความที่เชี่ยวชาญด้านลิขสิทธิ์ หรือกฎหมายเกี่ยวกับวงการบันเทิงดู มันอาจจะมีค่าใช้จ่าย แต่ถ้าเทียบกับการที่ต้นจะต้องเสียโอกาส หรือถูกเอาเปรียบในอนาคต มันก็คุ้มค่านะ” “ผม... ผมไม่แน่ใจว่าผมจะมีเงินพอไปจ้างทนายนะครับพี่” ต้นกล่าวอย่างลังเล พี่เล็กมองต้นด้วยสายตาที่เข้าใจ “พี่รู้ว่าต้นอาจจะยังไม่มีเงินมากนัก” เขาหยิบกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งขึ้นมา “ลองไปหาคุณวิชัยดูไหม” ต้นเลิกคิ้ว “คุณวิชัย?” “ใช่” พี่เล็กพยักหน้า “คุณวิชัยเป็นเพื่อนของพี่เก่า เขาเป็นทนายความที่เก่งมาก แล้วก็ใจดีด้วย พี่ว่าถ้าต้นลองไปปรึกษาเขาดู เขาอาจจะพอให้คำแนะนำ หรือช่วยเหลือต้นได้” พี่เล็กเขียนเบอร์โทรศัพท์ของวิชัยลงบนกระดาษโน้ตยื่นให้ต้น “ลองโทรไปหาเขา แล้วบอกว่าพี่เล็กแนะนำมา” ต้นรับกระดาษโน้ตมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย “ขอบคุณมากครับพี่” เขารู้สึกเหมือนมีแสงสว่างรำไรส่องเข้ามาในความมืด “ผมไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีพี่” “ไม่เป็นไรหรอก ต้น” พี่เล็กยิ้ม “เราก็เหมือนพี่น้องนั่นแหละนะ” เขามองต้นด้วยแววตาอบอุ่น “พี่เชื่อว่าต้นจะผ่านเรื่องนี้ไปได้” ต้นรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมามาก เขารู้ว่าการเดินทางสู่ความฝันของเขายังคงเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่การมีคนที่พร้อมจะช่วยเหลือ และให้คำแนะนำที่ดี ทำให้เขามั่นใจมากขึ้น ว่าเขาจะสามารถก้าวผ่านมันไปได้