ตอนที่ 9 — เส้นทางที่ไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
วันจันทร์ ต้นตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม เขาไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนวันศุกร์หรือวันเสาร์ แต่กลับรู้สึกถึงความหนักอึ้งที่เพิ่มเข้ามาในชีวิตประจำวัน เขารู้ว่าวันธรรมดาของเขาก็คือการเป็นเด็กส่งของ การวิ่งวุ่นไปทั่วเมืองหลวงเพื่อส่งมอบพัสดุให้กับลูกค้า แต่ในใจลึกๆ เขายังคงมีความสุขกับการได้เป็นนักดนตรี ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ในแต่ละสัปดาห์ก็ตาม "ต้องทำงานให้หนักขึ้นอีก" ต้นคิดในใจ "เพื่อที่จะได้มีเวลาเล่นดนตรีมากขึ้น" เขาจัดการกับงานส่งของในช่วงเช้าอย่างรวดเร็ว เขาพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ส่งมอบพัสดุให้ตรงเวลา และให้บริการลูกค้าอย่างเต็มที่ แต่ในระหว่างที่กำลังทำงาน เขาก็อดคิดถึงเรื่องดนตรีไม่ได้ เขานึกถึงเสียงกีตาร์ เสียงร้องของเขาบนเวที เสียงปรบมือของผู้ชม "วันนี้เราจะไม่ได้เล่นสินะ" เขาถอนหายใจเบาๆ "แต่ก็ไม่เป็นไร" เขาบอกตัวเอง "เรายังมีวันศุกร์กับวันเสาร์อยู่" เมื่อถึงช่วงบ่าย ต้นก็มีนัดส่งของชิ้นใหญ่ให้กับบริษัทแห่งหนึ่ง ย่านธุรกิจที่เต็มไปด้วยตึกสูงเสียดฟ้า รถยนต์ที่สัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย "ต้องรีบไปส่งให้ทันเวลา" ต้นเร่งความเร็วของมอเตอร์ไซค์ เขามองนาฬิกาข้อมือ รู้สึกว่าเวลาเดินเร็วเหลือเกิน เมื่อมาถึงบริษัท ต้นก็รีบลงจากรถ และยกกล่องพัสดุขนาดใหญ่ออกจากท้ายรถ "สวัสดีครับ ผมมาส่งของครับ" ต้นกล่าวกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่หน้าประตู "ขอทราบชื่อผู้รับด้วยครับ" เจ้าหน้าที่ถาม "ชื่อคุณสมชายครับ" ต้นตอบ "โอเคครับ รอสักครู่นะครับ" เจ้าหน้าที่เดินเข้าไปแจ้งด้านใน ต้นยืนรออยู่หน้าประตู พลางมองดูผู้คนที่เดินเข้าออกตึกอย่างเร่งรีบ ทุกคนดูมีความมุ่งมั่น และเต็มไปด้วยพลัง "ทุกคนที่นี่คงมีความฝันของตัวเองเหมือนกันสินะ" ต้นคิด "ความฝันที่จะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน" หลังจากรอไปประมาณห้านาที เจ้าหน้าที่ก็เดินออกมาพร้อมกับชายคนหนึ่งในชุดสูท "ใช่ครับ ผมสมชาย" ชายคนนั้นกล่าว "นี่ครับของ" ต้นยื่นพัสดุให้กับคุณสมชาย "เซ็นชื่อตรงนี้นะครับ" ต้นยื่นใบรับของให้คุณสมชาย คุณสมชายเซ็นชื่อลงในช่องว่าง แล้วยื่นใบรับของคืนให้กับต้น "เรียบร้อยครับ ขอบคุณครับ" ต้นกล่าว "ยินดีครับ" คุณสมชายตอบ แล้วก็เดินจากไป ต้นรีบขึ้นมอเตอร์ไซค์ และมุ่งหน้าไปยังจุดหมายต่อไป วันนี้เขามีคิวส่งของอีกหลายที่ "ต้องสู้ต่อไป" ต้นบอกตัวเอง "เพื่อความฝันของเรา" ในระหว่างที่กำลังเดินทาง ต้นก็เห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่ติดอยู่บนตึกแห่งหนึ่ง เป็นรูปนักร้องชื่อดังคนหนึ่ง พร้อมกับข้อความที่ว่า "คอนเสิร์ตใหญ่ปลายปีนี้! ซื้อบัตรได้แล้ววันนี้!" ต้นมองป้ายนั้นด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความชื่นชมและความรู้สึกท้อแท้ "เมื่อไหร่เราจะได้มีป้ายแบบนี้บ้างนะ" เขาคิด "คงอีกนานเลย" "แต่ไม่เป็นไร" เขาปลอบใจตัวเอง "เราเพิ่งจะเริ่มต้นเอง" เมื่อส่งของชิ้นสุดท้ายเสร็จ ต้นก็รู้สึกเหนื่อยอ่อนเพลีย เขาตัดสินใจว่าจะแวะไปที่ร้านเสียงทิพย์สักหน่อย เพื่อที่จะไปคุยกับพี่เล็กเรื่องตารางการเล่นประจำ "สวัสดีครับพี่เล็ก" ต้นเดินเข้าไปในร้าน "อ้าว ต้น มาแล้วเหรอ" พี่เล็กยิ้ม "เป็นไง วันนี้งานเยอะไหม" "ก็เยอะครับพี่" ต้นตอบ "แต่ผมก็จัดการเรียบร้อยแล้วครับ" "ดีๆ" พี่เล็กพยักหน้า "แล้วนี่มามีอะไรเหรอ" "ผม... ผมอยากจะคุยกับพี่เรื่องตารางการเล่นประจำครับ" ต้นกล่าว "อ้อ ได้สิ" พี่เล็กตอบ "เอาเป็นว่า พรุ่งนี้เย็นๆ มาคุยกันนะ วันนี้พี่มีแขกพิเศษที่ต้องดูแล" "ครับพี่" ต้นตอบ "แล้ว... วันศุกร์นี้ ผมจะได้เล่นอีกไหมครับ" ต้นถามด้วยความหวัง "แน่นอนอยู่แล้ว" พี่เล็กตอบ "ถ้าทำได้ดี พี่ก็อยากจะให้นายเล่นทุกสัปดาห์ไปเลย" "จริงเหรอครับพี่!" ต้นดีใจจนแทบจะกระโดด "จริงสิ" พี่เล็กหัวเราะ "แต่ก็ต้องดูผลตอบรับของลูกค้าด้วยนะ" "ครับพี่ ผมเข้าใจครับ" ต้นตอบ "ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดครับ" ต้นรู้สึกดีใจที่ได้รับโอกาสอีกครั้ง เขาเดินออกจากร้านเสียงทิพย์ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า แม้จะรู้ว่าเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล และเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่เขาก็พร้อมที่จะสู้ต่อไป เพื่อความฝันอันยิ่งใหญ่ของเขา
3,244 ตัวอักษร