นักศึกษาฝึกงานกับอุปสรรคแรกในโลกการทำงาน

ตอนที่ 23 / 35

ตอนที่ 23 — การสังเกตการณ์ในที่ประชุม

การประชุมทีมประจำสัปดาห์ในครั้งนี้มีความตึงเครียดแฝงอยู่ ธีร์รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แตกต่างไปจากเดิม เขาตั้งใจว่าจะใช้การประชุมครั้งนี้เป็นโอกาสในการสังเกตการณ์พฤติกรรมของผู้บริหารระดับสูง โดยเฉพาะคุณวิวัฒน์และคุณสุชาติ เมื่อการประชุมเริ่มขึ้น คุณวิวัฒน์เป็นผู้นำการประชุมตามปกติ เขากล่าวถึงความคืบหน้าของโปรเจกต์ “Smart Energy Management System” และเน้นย้ำถึงความสำคัญของการเร่งดำเนินการให้เร็วที่สุด “ผมเข้าใจดีว่าเรากำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ท้าทาย” คุณวิวัฒน์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แต่ผมเชื่อมั่นว่าด้วยศักยภาพของทีมเรา เราจะสามารถก้าวข้ามอุปสรรคต่างๆ ไปได้ และนำพาโปรเจกต์นี้ไปสู่ความสำเร็จได้ตามเป้าหมายที่วางไว้” ธีร์สังเกตเห็นว่าทุกครั้งที่คุณวิวัฒน์กล่าวถึงความเร่งด่วน เขาจะเหลือบมองไปยังคุณสุชาติ ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เขา คุณสุชาติพยักหน้าเห็นด้วยเป็นระยะๆ แต่สีหน้าของเขาก็ยังคงดูเคร่งขรึม “ผมอยากให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องเร่งสรุปข้อมูลเกี่ยวกับงบประมาณในการจัดซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็น” คุณวิวัฒน์กล่าวต่อไป “ฝ่ายการเงินต้องเตรียมพร้อมสำหรับการเบิกจ่าย และฝ่ายจัดซื้อก็ต้องเร่งกระบวนการในการคัดเลือกผู้จำหน่าย” คุณสุชาติยกมือขึ้น “คุณวิวัฒน์ครับ ในส่วนของงบประมาณ ผมได้เตรียมข้อมูลเบื้องต้นไว้แล้ว แต่ก็ยังติดปัญหาเรื่องการกำหนดสเปกที่ชัดเจนของอุปกรณ์บางรายการ” “สเปกอุปกรณ์เป็นเรื่องที่ทีมพัฒนาต้องรับผิดชอบ” คุณวิวัฒน์กล่าว “ผมเชื่อว่าคุณอลิสาและทีมของเธอจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้” คุณอลิสาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม โน้ตบุ๊กลงบนตัก “ค่ะคุณวิวัฒน์ เรากำลังเร่งดำเนินการอยู่ค่ะ แต่ก็มีบางส่วนที่ต้องรอการยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญภายนอก” “ผู้เชี่ยวชาญภายนอก” คุณวิวัฒน์ทวนคำ “เรามีงบประมาณเพียงพอที่จะรอการยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญภายนอกอีกนานแค่ไหน” “เราได้จัดสรรงบประมาณส่วนหนึ่งไว้สำหรับเรื่องนี้แล้วค่ะ” คุณสุชาติเสริม “แต่ถ้าการดำเนินการล่าช้ากว่ากำหนด เราอาจจะต้องพิจารณาปรับลดงบประมาณส่วนอื่นลง” ธีร์รู้สึกว่าบทสนทนานี้มีอะไรมากกว่าที่เห็น เขาจำได้ว่าในอดีต โปรเจกต์ “Eco-Smart” ก็ประสบปัญหาเรื่องต้นทุนที่บานปลาย และการประเมินผลตอบแทนที่ยังไม่แน่นอน “ผมขอถามในประเด็นที่อาจจะดูนอกเรื่องนิดหน่อยนะครับ” ธีร์กล่าวขึ้นด้วยความกล้าหาญที่เพิ่มขึ้น “ผมอยากทราบว่าในอดีต บริษัทเคยมีโปรเจกต์ที่คล้ายคลึงกันนี้มาก่อนหรือไม่ครับ” ทุกคนในห้องประชุมหันมามองธีร์ คุณวิวัฒน์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “คุณหมายถึงโปรเจกต์อะไร” “โปรเจกต์ ‘Eco-Smart’ ครับ” ธีร์ตอบ “ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของโปรเจกต์นี้มาบ้าง และผมสงสัยว่ามีบทเรียนอะไรที่เราสามารถนำมาปรับใช้กับการดำเนินงานในปัจจุบันได้บ้างครับ” บรรยากาศในห้องประชุมเปลี่ยนไปทันที ทุกคนเริ่มมีสีหน้าอึดอัด คุณวิวัฒน์ยิ้มแห้งๆ “อ๋อ ‘Eco-Smart’ น่ะเหรอ โปรเจกต์นั้นมันเป็นเรื่องนานมาแล้ว และก็มีปัญหาหลายอย่างที่ทำให้เราต้องยุติการดำเนินงานไป” “ปัญหาเหล่านั้นคืออะไรบ้างครับ” ธีร์ถามต่อ โดยไม่ยอมถอย คุณสุชาติเสริมขึ้น “มันเป็นเรื่องของเทคโนโลยีที่ยังไม่พร้อมในสมัยนั้น และต้นทุนการผลิตที่สูงเกินไปนะธีร์” “แต่ผมได้ข้อมูลมาว่า โปรเจกต์ ‘Eco-Smart’ มีแนวคิดที่น่าสนใจมาก และน่าจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานให้กับบริษัทได้ในระยะยาว” ธีร์กล่าว “ถ้าอย่างนั้น การยุติโปรเจกต์นี้ไป ก็เท่ากับว่าเราพลาดโอกาสในการพัฒนาเทคโนโลยีที่สำคัญไปอย่างน่าเสียดาย” คุณวิวัฒน์หัวเราะเบาๆ “ธีร์ นายยังเป็นเด็กนะ ประสบการณ์ในโลกธุรกิจมันไม่ง่ายเหมือนในตำราหรอก” “ผมอาจจะยังเด็กครับ” ธีร์กล่าวอย่างมั่นคง “แต่ผมก็เชื่อในหลักการของความโปร่งใส และการเรียนรู้จากความผิดพลาดในอดีต เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย” คุณอลิสาเสริมขึ้น “ฉันเห็นด้วยกับธีร์นะคุณวิวัฒน์ เราควรจะศึกษาบทเรียนจากโปรเจกต์ ‘Eco-Smart’ ให้ดี การที่เราจะผลักดันโปรเจกต์ใหม่ที่คล้ายคลึงกัน เราต้องแน่ใจว่าเราได้เรียนรู้จากความผิดพลาดเดิมๆ แล้ว” คุณวิวัฒน์มองคุณอลิสาด้วยสายตาที่ไม่พอใจนัก “คุณอลิสา ฉันเข้าใจว่าคุณกำลังพยายามช่วยเหลือธีร์ แต่เรากำลังจะเสียเวลาไปกับเรื่องที่ไม่จำเป็น” “ดิฉันไม่คิดว่ามันเป็นการเสียเวลาค่ะ” คุณอลิสาตอบเสียงเรียบ “การทำความเข้าใจอดีต จะช่วยให้เราตัดสินใจในปัจจุบันได้ดีขึ้น” คุณสุชาติพยายามเข้ามาไกล่เกลี่ย “เอาล่ะๆ เรามาโฟกัสที่โปรเจกต์ปัจจุบันกันดีกว่านะ” เขาหันไปทางคุณวิวัฒน์ “คุณวิวัฒน์ครับ ในส่วนของงบประมาณ ผมกำลังจะเสนอให้มีการจัดสรรงบประมาณเพิ่มเติมสำหรับส่วนที่ยังมีความไม่แน่นอนอยู่” “เพิ่มเติมเท่าไหร่” คุณวิวัฒน์ถาม “ประมาณ 15% จากงบประมาณเดิมที่ตั้งไว้ครับ” คุณสุชาติตอบ “เพื่อครอบคลุมค่าใช้จ่ายที่อาจเกิดขึ้นจากการปรับเปลี่ยนสเปก หรือการขอคำปรึกษาเพิ่มเติม” คุณวิวัฒน์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “15% เลยเหรอ มันค่อนข้างสูงนะ” “แต่ก็จำเป็นครับ” คุณสุชาติยืนยัน “เพื่อให้โปรเจกต์ดำเนินไปได้อย่างราบรื่นและหลีกเลี่ยงปัญหาการขาดงบประมาณในภายหลัง” ธีร์สังเกตเห็นว่าคุณสุชาติไม่ได้แสดงความกังวลเรื่องต้นทุนที่บานปลายเหมือนที่เขาเคยคาดการณ์ไว้ในตอนแรก เขากลับดูเหมือนจะสนับสนุนการเพิ่มงบประมาณเสียด้วยซ้ำ “ตกลง” คุณวิวัฒน์ตัดสินใจ “ผมอนุมัติให้มีการเพิ่มงบประมาณ 15% ตามที่คุณสุชาติเสนอ แต่ผมต้องการรายงานสรุปความคืบหน้าในทุกๆ สัปดาห์ และต้องมั่นใจว่าการใช้จ่ายทุกบาททุกสตางค์จะเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ” หลังจากจบการประชุม ธีร์รู้สึกสับสนในใจ ความคิดของเขาเกี่ยวกับคุณสุชาติเริ่มเปลี่ยนไป เขาเคยคิดว่าคุณสุชาติเป็นคนที่คอยเข้มงวดเรื่องงบประมาณ และอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแรงต้านโปรเจกต์ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นคนเสนอให้เพิ่มงบประมาณเสียเอง “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” ธีร์ถามตัวเอง “หรือว่าฉันเข้าใจผิดเกี่ยวกับคุณสุชาติมาตลอด” เขาตัดสินใจที่จะพูดคุยกับคุณอลิสาอีกครั้ง เขาต้องการความกระจ่างในสิ่งที่เกิดขึ้น ธีร์เดินตามคุณอลิสาออกมาจากห้องประชุม “คุณอลิสาครับ ผมขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมครับ” คุณอลิสาหันมา “มีอะไรเหรอธีร์” “ผม... ผมไม่เข้าใจพฤติกรรมของคุณสุชาติในวันนี้เลยครับ” ธีร์กล่าว “ผมเคยคิดว่าเขาจะกังวลเรื่องงบประมาณ และอาจจะพยายามชะลอโปรเจกต์ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นคนเสนอให้เพิ่มงบประมาณ” คุณอลิสาถอนหายใจเบาๆ “ธีร์ เรื่องในบริษัทมันซับซ้อนกว่าที่นายคิดนะ” “ซับซ้อนอย่างไรครับ” ธีร์ถาม “บางครั้ง คนเราก็ต้องปรับเปลี่ยนท่าทีไปตามสถานการณ์” คุณอลิสาตอบ “และบางครั้ง การตัดสินใจที่ดูเหมือนจะเป็นผลดีในระยะสั้น ก็อาจจะนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าในระยะยาว” “คุณกำลังจะบอกว่า การเพิ่มงบประมาณในครั้งนี้ อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใช่ไหมครับ” ธีร์ถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง คุณอลิสาหยุดเดิน หันมาเผชิญหน้ากับธีร์ “ธีร์ ฉันไม่สามารถให้คำตอบที่ชัดเจนกับนายได้ในตอนนี้” เธอกล่าว “แต่ฉันอยากให้นายระมัดระวังตัวให้มากขึ้น และพยายามหาข้อมูลให้รอบด้านก่อนที่จะตัดสินอะไร” “แล้วผมควรจะทำอย่างไรต่อไปดีครับ” ธีร์ถาม “นายต้องสังเกตการณ์ต่อไป” คุณอลิสาตอบ “สังเกตพฤติกรรมของทุกคน และพยายามเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ เข้าด้วยกัน อย่าเพิ่งด่วนสรุป และที่สำคัญที่สุด อย่าเปิดเผยความกังวลของนายกับใครก็ตามที่นายไม่แน่ใจ” ธีร์พยักหน้า เขาเข้าใจในสิ่งที่เธอแนะนำ แต่ในใจก็ยังคงเต็มไปด้วยคำถามมากมาย เขาเริ่มสงสัยว่าใครกันแน่คือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด และอะไรคือแรงจูงใจที่แท้จริงของพวกเขา

5,994 ตัวอักษร