อรุณีตัดสินใจที่จะกลับบ้านทันที เธอแจ้งดาวว่าเธอต้องไปคุยกับแม่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดาวเสนอที่จะไปด้วย แต่แม่ของอรุณีนั้นค่อนข้างจะรักสันโดษ และไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัวมากนัก อรุณีจึงตัดสินใจที่จะไปคนเดียว เพื่อให้การพูดคุยเป็นไปอย่างเปิดอกที่สุด ระหว่างทางกลับบ้าน อรุณีนั่งมองวิวทิวทัศน์ที่คุ้นเคยนอกหน้าต่างรถบัส ภาพความฝันถึงบ้านหลังเล็กๆ ที่มีครอบครัวที่อบอุ่น กลับดูเลือนรางลงทุกที ความจริงที่ภาคินเปิดเผยนั้นได้สร้างรอยร้าวให้กับภาพฝันนั้นอย่างรุนแรง เธอไม่แน่ใจว่าความหวังที่จะสร้างครอบครัวที่มั่นคงของเธอ จะยังคงเป็นจริงได้หรือไม่ เธอคิดถึงใบหน้าของแม่เสมอ ความเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องทำงานหนักเพื่อส่งเสียเธอเรียน ความเข้มแข็งและความเสียสละที่แม่แสดงออกมาตลอดเวลา ทำให้เธอไม่เคยคิดเลยว่าแม่จะมีอดีตที่ซับซ้อนขนาดนี้ "แม่จะรู้สึกยังไงนะ" อรุณีพึมพำกับตัวเอง "ถ้าเกิดรู้ว่า… คนที่เคยคบกับแม่… มาช่วยหนูทำธุรกิจ" เธอจินตนาการถึงสีหน้าของแม่ ความโกรธ ความเสียใจ หรืออาจจะเป็นความโล่งใจที่ความลับได้ถูกเปิดเผย เมื่อรถบัสจอดเทียบท่าที่สถานีขนส่งอำเภอเล็กๆ อรุณีก็รีบก้าวลงจากรถ เธอสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างเต็มที่ พยายามเรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง "เอาล่ะ" เธอพึมพำ "ต้องเข้มแข็งนะอรุณ" บ้านหลังเล็กๆ ของเธอตั้งอยู่ไม่ไกลจากสถานีขนส่งนัก เมื่อเดินมาถึง เธอก็เห็นแม่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน "แม่!" อรุณีร้องเรียกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย แม่ของเธอหันมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อเห็นลูกสาว "อรุณ! กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ" "ค่ะแม่" อรุณียิ้มตอบ แต่รอยยิ้มนั้นดูไม่สดใสเหมือนเคย "หนูมีเรื่องจะคุยกับแม่ด้วยค่ะ" แม่ของอรุณีชะงักเล็กน้อย มองลูกสาวด้วยความสงสัย "มีเรื่องอะไรจ๊ะ หน้าตาดูเครียดเชียว" "เชิญหนูเข้าไปในบ้านก่อนนะคะ" อรุณีกล่าว ทั้งสองคนเดินเข้าไปในบ้าน อรุณีรู้สึกถึงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้น แม่ของเธอนั่งลงบนโซฟาในห้องรับแขกเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยของใช้เก่าๆ แต่สะอาดสะอ้าน "แม่คะ" อรุณีสูดหายใจลึก "หนูมีเรื่องสำคัญที่อยากจะถามแม่ค่ะ" แม่ของอรุณีมองลูกสาวด้วยความคาดหวัง "ว่ามาสิลูก" "แม่… เคยคบกับคุณภาคินหรือเปล่าคะ" อรุณีถามออกไปตรงๆ คำถามนั้นทำเอาแม่ของอรุณีถึงกับนิ่งไป สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที จากที่เคยยิ้มแย้ม กลับกลายเป็นซีดเผือด และแววตาดูเต็มไปด้วยความตกใจ "แม่… แม่จะโกหกหนูทำไม" อรุณีพูดต่อ "หนูรู้แล้วค่ะ ว่าแม่เคยคบกับเขา" แม่ของอรุณีหลับตาลงช้าๆ เธอถอนหายใจยาว "อรุณ… เรื่องนี้มัน… มันนานมากแล้วนะ" "หนูรู้ค่ะ" อรุณีตอบ "แต่… เขาบอกว่า… เขาอาจจะเป็นพ่อของหนูก็ได้" คำพูดนั้นทำเอาแม่ของอรุณีถึงกับผงะ เธอเปิดตาขึ้นมามองลูกสาวอย่างไม่เชื่อสายตา "อะไรนะ! เขาบอกแบบนั้นกับหนูเหรอ" "ค่ะแม่" อรุณียืนยัน "แล้วเขาก็… มาช่วยหนูทำธุรกิจด้วย" แม่ของอรุณีทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและความเสียใจ "แม่… ไม่รู้จะพูดอะไรเลย" "แม่คะ" อรุณีเข้าไปนั่งลงข้างๆ แม่ "แม่เล่าให้หนูฟังได้ไหมคะ ว่าเกิดอะไรขึ้น" แม่ของอรุณีเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมสติ "มันเป็นเรื่องในอดีตที่… แม่ไม่อยากจะจำเลยอรุณ" "แต่หนูอยากรู้ค่ะแม่" อรุณีย้ำ "หนูต้องรู้" แม่ของอรุณีค่อยๆ เล่าเรื่องราวในอดีตให้ลูกสาวฟัง ถึงความสัมพันธ์ของเธอกับภาคิน เรื่องราวของความรักในวัยหนุ่มสาว ที่ต้องจบลงเพราะอุปสรรคบางอย่าง และการจากไปโดยที่เธอไม่เคยบอกความจริงบางอย่างกับเขา "แม่… แม่ขอโทษนะอรุณ" แม่กล่าวทั้งน้ำตา "ที่แม่ไม่ได้บอกความจริงกับหนู" "แม่คะ" อรุณีกอดแม่ไว้แน่น "ไม่เป็นไรนะคะ หนูเข้าใจ" "แล้ว… ภาคิน… เขา… เขาเป็นพ่อของหนูจริงๆ หรือเปล่า" แม่ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ อรุณีส่ายหน้า "หนูก็ไม่แน่ใจค่ะแม่ เขาบอกว่าเขาไม่แน่ใจเหมือนกัน" "ถ้า… ถ้าเป็นเขาจริงๆ… แม่จะทำยังไง" แม่ถามอย่างมีความหวังปนกังวล "หนู… หนูไม่รู้ค่ะแม่" อรุณีตอบตามตรง "แต่… หนูอยากให้เราคุยกันอย่างเปิดอกนะคะ" "ใช่" แม่พยักหน้า "เราต้องคุยกัน" ทั้งสองแม่ลูกนั่งเงียบๆ กันอยู่พักหนึ่ง ความจริงที่ถูกเปิดเผยขึ้นมานั้น ทำให้เกิดความรู้สึกที่ซับซ้อนมากมาย อรุณีรู้สึกทั้งเสียใจที่แม่ต้องแบกรับความลับนี้มานาน และรู้สึกทั้งโล่งใจที่อย่างน้อยความจริงก็กำลังจะถูกเปิดเผย "แม่คะ" อรุณีพูดขึ้นมาอีกครั้ง "หนูอยากจะทำธุรกิจของหนูให้สำเร็จนะคะ" "แม่รู้จ้ะ" แม่ยิ้มให้ลูกสาว "แม่รู้ว่าหนูทำได้" "แล้ว… ถ้าพี่ภาคินเขาอยากจะช่วย… แม่จะว่ายังไงคะ" อรุณีถามอย่างระมัดระวัง แม่ของอรุณีเงียบไปครู่หนึ่ง "แม่… แม่จะลองคุยกับเขาดูนะ" ความหวังเล็กๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของอรุณี เธอรู้ว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่การได้กลับมาพูดคุยกับแม่ และได้เปิดเผยความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่นั้น ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาก เธอตัดสินใจแล้วว่า จะต้องเผชิญหน้ากับความจริงทุกอย่าง และจะใช้ความหวังที่มีอยู่ในการก้าวต่อไป เพื่อสร้างครอบครัวที่อบอุ่นได้อย่างที่เธอวาดฝันไว้.