"ให้หนูได้ช่วยคุณภาคิน... ในการทำงาน" พิณรดาเสนอ "ให้หนูได้แสดงให้คุณแม่เห็นว่า... หนูก็มีความสามารถ... แล้วก็สามารถเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ได้จริงๆ" มารดาของภาคินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวกลับอ่อนลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงแฝงไว้ด้วยความระแวง "ความสามารถของคุณ... จะเป็นประโยชน์กับธุรกิจของเราได้อย่างไร" "หนูมีประสบการณ์ในการบริหารจัดการ... มาบ้างค่ะ" พิณรดาตอบ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้มั่นคง "ถึงแม้จะไม่เทียบเท่าคุณภาคิน... แต่หนูก็เชื่อว่าหนูจะเรียนรู้ได้เร็ว... และสามารถช่วยเหลือเขาได้ในหลายๆ ด้าน" "แล้วถ้าคุณทำไม่ได้ล่ะ" มารดาของภาคินถาม น้ำเสียงกลับมาเย็นชาอีกครั้ง "ถ้าคุณทำให้ธุรกิจของพวกเราเสียหาย... คุณจะรับผิดชอบอย่างไร" "หนูขอรับผิดชอบทุกอย่างค่ะ" พิณรดาเอ่ยอย่างแน่วแน่ "ถ้าหนูทำผิดพลาด... หนูจะยอมรับผลที่ตามมา... โดยไม่ให้คุณภาคินต้องเดือดร้อน" ภาคินที่ยืนอยู่ข้างพิณรดามาตลอด รู้สึกถึงความมุ่งมั่นของภรรยา เขาจับมือของเธอไว้เบาๆ เป็นการส่งกำลังใจ "คุณแม่ครับ พิณรดาพูดจริงจัง" มารดาของภาคินมองภาคิน แล้วหันกลับมามองพิณรดาอีกครั้ง "ภาคิน... แม่เป็นห่วงลูกนะ" "ผมรู้ครับคุณแม่" ภาคินตอบ "แต่บางครั้ง... การที่เราปล่อยให้คนที่เรารักได้พิสูจน์ตัวเอง... ก็เป็นสิ่งสำคัญ" "แล้วคุณแน่ใจหรือว่า... เธอคนนี้... คือคนที่ใช่สำหรับคุณจริงๆ" มารดาของภาคินถาม สายตาจับจ้องไปที่พิณรดาอย่างพิจารณา พิณรดาเงยหน้าขึ้นสบตากับมารดาของภาคินอย่างไม่หลบเลี่ยง "หนูรักคุณภาคินค่ะ... ด้วยหัวใจจริงๆ" ในที่สุด มารดาของภาคินก็ถอนหายใจ "เอาล่ะ... แม่จะให้โอกาสคุณ... ในการพิสูจน์ตัวเอง" ภาคินและพิณรดาถอนหายใจด้วยความโล่งอก "แต่แม่จะจับตามองคุณอย่างใกล้ชิด" มารดาของภาคินกล่าวเตือน "ถ้าแม่เห็นว่าคุณทำให้ภาคินหรือครอบครัวของเราเดือดร้อน... แม่จะไม่ลังเลที่จะทำในสิ่งที่แม่คิดว่าดีที่สุด" "หนูเข้าใจค่ะคุณแม่" พิณรดาพยักหน้ารับ "หนูจะตั้งใจทำให้ดีที่สุดค่ะ" การเผชิญหน้าครั้งนี้จบลงด้วยการประนีประนอมที่เปราะบาง มารดาของภาคินยอมให้โอกาสพิณรดา แต่ภายใต้เงื่อนไขที่เข้มงวด การพิสูจน์ตัวเองของพิณรดาจึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่วันนั้น หลังจากนั้น ภาคินได้มอบหมายโปรเจกต์เล็กๆ ให้พิณรดาดูแล เพื่อทดสอบความสามารถของเธอ โปรเจกต์นั้นเกี่ยวข้องกับการปรับปรุงระบบการจัดการภายในของบริษัท ซึ่งแม้จะไม่ใช่แกนหลักของธุรกิจ แต่ก็มีความสำคัญต่อการดำเนินงานในภาพรวม "โปรเจกต์นี้... อาจจะดูไม่ใหญ่มาก" ภาคินอธิบาย "แต่มันเป็นจุดเริ่มต้น... ที่จะทำให้คุณได้เรียนรู้ระบบของเรา... แล้วก็แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของคุณ" พิณรดาพยักหน้ารับด้วยความตั้งใจ "หนูเข้าใจค่ะ... แล้วหนูจะทำให้เต็มที่" ตลอดสัปดาห์นั้น พิณรดาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่บริษัท เธอเข้าประชุมกับทีมงานต่างๆ ศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง และพยายามทำความเข้าใจทุกรายละเอียด เธอไม่ลังเลที่จะถามคำถามเมื่อไม่เข้าใจ และแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์ "หนูคิดว่าเราควรจะลองพิจารณาการนำระบบคลาวด์มาใช้ค่ะ" พิณรดาเสนอในที่ประชุม "น่าจะช่วยลดต้นทุน... และเพิ่มประสิทธิภาพในการเข้าถึงข้อมูลได้" ทีมงานบางส่วนมองหน้ากันอย่างกังวล เพราะเป็นแนวคิดที่ค่อนข้างใหม่สำหรับบริษัท แต่ภาคินที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ กลับพยักหน้าเห็นด้วย "เป็นความคิดที่ดีนะพิณรดา" ภาคินกล่าว "เรามาศึกษาความเป็นไปได้ของเรื่องนี้กัน" มารดาของภาคินเองก็เข้ามาสังเกตการณ์การทำงานของพิณรดาอยู่ห่างๆ เธอไม่เคยพูดอะไรตรงๆ แต่พิณรดารู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องอยู่ตลอดเวลา วันหนึ่ง ระหว่างที่พิณรดาลงพื้นที่เพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของโกดังสินค้า เธอก็ได้พบกับปัญหาที่ไม่คาดคิด "สินค้าบางส่วนเสียหายค่ะ" พิณรดาแจ้งภาคินทางโทรศัพท์ "คาดว่าเกิดจากความชื้น... ที่สูงเกินไป" "เสียหายมากแค่ไหน" ภาคินถาม "ยังประเมินไม่ได้แน่ชัดค่ะ... แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นมาสักพักแล้ว" พิณรดาตอบ เมื่อภาคินทราบเรื่อง ก็รีบเดินทางมาดูสถานการณ์ด้วยตนเอง เขารู้สึกไม่สบายใจที่ปัญหานี้เพิ่งถูกตรวจพบ "ทำไมถึงไม่มีใครรายงานเรื่องนี้มาก่อน" ภาคินถามหัวหน้าคลังสินค้า หัวหน้าคลังสินค้าทำหน้าลำบากใจ "คือ... เรื่องนี้... มันเป็นปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ครับ... พวกเราก็เลย... กะว่าจะจัดการเอง" "เล็กๆ น้อยๆ อย่างนั้นหรือ" ภาคินกล่าวเสียงเข้ม "ถ้ามันทำให้สินค้าเสียหาย... มันก็ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะ" พิณรดารู้สึกเห็นใจภาคิน เธอจึงอาสาเข้ามาช่วยจัดการกับปัญหานี้ "หนูขออาสาเข้ามาดูเรื่องนี้แทนนะคะ" พิณรดาเสนอ "หนูจะลองหาวิธีป้องกัน... แล้วก็หาวิธีการซ่อมแซม... หรือจัดการกับสินค้าที่เสียหาย" ภาคินมองพิณรดาด้วยความรู้สึกขอบคุณ "แน่ใจนะ" "แน่ใจค่ะ" พิณรดาตอบ "ถือเป็นโอกาสให้หนูได้เรียนรู้... แล้วก็พิสูจน์ตัวเองไปในตัว" พิณรดาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เธอศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับสภาพอากาศ การจัดเก็บสินค้า และวิธีการรักษาคุณภาพ เธอปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญภายนอก และนำเสนอโซลูชันที่น่าสนใจให้กับภาคิน "หนูคิดว่าเราควรจะติดตั้งระบบควบคุมความชื้นอัตโนมัติในโกดังค่ะ" พิณรดาอธิบาย "แล้วก็... สำหรับสินค้าที่เสียหาย... หนูมีแนวคิดว่าจะลองแปรรูปบางส่วน... เพื่อลดการขาดทุน" ภาคินทึ่งในความสามารถและไหวพริบของพิณรดา เขาเห็นว่าเธอไม่ได้เป็นเพียงภรรยาที่เข้ามาเพื่อหวังผลประโยชน์ แต่เป็นคนที่พร้อมจะทุ่มเทและเรียนรู้ "ผมเชื่อใจคุณนะพิณรดา" ภาคินกล่าว "ทำเลย... ผมจะสนับสนุนเต็มที่" การทำงานร่วมกันครั้งนี้ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างภาคินและพิณรดาแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น พวกเขากลายเป็นทีมที่เข้าใจและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน "บางครั้ง... การที่เราเจออุปสรรค... ก็เป็นสิ่งที่ดีนะ" พิณรดาพูดขณะที่พวกเขากำลังนั่งพักหลังเลิกงาน "มันทำให้เราได้รู้จักตัวเอง... แล้วก็รู้จักคนที่อยู่ข้างๆ เรามากขึ้น" "ผมเห็นด้วย" ภาคินยิ้ม "ขอบคุณนะ... ที่คุณเข้ามาในชีวิตผม" แม้ว่ามารดาของภาคินจะยังคงจับตามองอยู่ แต่การทำงานอย่างทุ่มเทและความสามารถที่พิณรดาแสดงออกมา ก็เริ่มทำให้เธอคลายความกังวลลงไปบ้าง การพิสูจน์ตัวเองของพิณรดา กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี