นารากลับมาถึงห้องทำงานของเธอในช่วงบ่ายแก่ๆ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามา ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้น แต่ในใจของเธอยังคงเต็มไปด้วยความสับสนและหนักอึ้ง เธอเดินไปที่โต๊ะทำงาน และนั่งลงอย่างหมดแรง ภาพใบหน้าของวิคเตอร์ รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมาย และคำพูดที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด “เขาพูดจริงหรือเปล่า” เธอพึมพำกับตัวเอง “หรือว่านี่เป็นเพียงกลลวงที่เขาใช้เพื่อหลอกล่อฉัน” เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดแกลเลอรี่ภาพถ่าย และเลื่อนดูรูปของเธอเอง ภาพของเธอในชุดกาวน์สีขาว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่น “ฉันกำลังจะทำอะไรอยู่” เธอถามตัวเอง “ฉันกำลังจะยอมแลกอิสรภาพของตัวเอง เพื่อความสบายใจชั่วคราวอย่างนั้นหรือ” เธอคิดถึงคนไข้ที่รอคอยการรักษาจากเธอ คิดถึงความฝันและความตั้งใจที่เธอมีมาตั้งแต่เด็ก การเป็นหมอ คือสิ่งที่เธอเลือก และเธอไม่คิดว่าจะมีใครมามีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของเธอได้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็นึกถึงคำพูดของคุณหญิงรัชนี “วิคเตอร์ บัตเลอร์ เป็นคนที่อันตราย” และคำเตือนของคุณหมอสมชาย “เขาอาจจะกำลังเล่นเกมอะไรบางอย่างอยู่” “ถ้าเขาเป็นอันตรายจริงๆ” นาราครุ่นคิด “การเข้าไปพัวพันกับเขา มันจะเป็นเรื่องที่อันตรายต่อชีวิตของฉันหรือไม่” ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น “คุณหมอนาราคะ” เป็นเสียงของพยาบาลวิชาชีพ “มีผู้ชายคนหนึ่งมาขอพบค่ะ เขาบอกว่าเป็นคนจากบริษัทของคุณประธานวิคเตอร์ บัตเลอร์” นาราใจเต้นแรง เธอรีบพยักหน้า “ให้เขาเข้ามาเลยค่ะ” ไม่นานนัก ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้ม ก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู เป็นโจนาธาน เลขาส่วนตัวของวิคเตอร์ “สวัสดีครับคุณหมอนารา” โจนาธานกล่าว “ท่านประธานฝากของบางอย่างมาให้ครับ” เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และยื่นให้กับนารา “นี่ครับ ท่านประธานบอกว่า เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจ” นาราค่อยๆ เปิดกล่องออก สิ่งที่อยู่ภายในคือสร้อยคอทองคำขาวประดับเพชรเม็ดเล็กๆ ที่ส่องประกายระยิบระยับ มันเป็นเครื่องประดับที่สวยงาม และดูมีราคาแพงอย่างยิ่ง “คุณ…คุณวิคเตอร์ให้สิ่งนี้กับดิฉันหรือคะ” นาราถามอย่างไม่เชื่อสายตา “ครับ” โจนาธานตอบ “ท่านประธานอยากให้คุณหมอเก็บไว้เป็นเครื่องเตือนใจ ว่ามีคนคอยห่วงใยและสนับสนุนคุณหมออยู่เสมอ” นาราปิดฝากล่องลงอย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านขึ้นมาในใจ แต่ขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงแรงกดดันที่มากขึ้น เธอไม่เคยได้รับของขวัญที่มีค่าขนาดนี้มาก่อนเลย “ขอบคุณโจนาธานค่ะ” นาราตอบ “และฝากขอบคุณคุณวิคเตอร์ด้วยนะคะ” “ครับคุณหมอ” โจนาธานโค้งศีรษะเล็กน้อย “ถ้าคุณหมอต้องการอะไรเพิ่มเติม หรือต้องการจะพูดคุยกับท่านประธานอีกครั้ง สามารถติดต่อผมได้ตลอดเวลาครับ” หลังจากโจนาธานจากไป นาราก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ เธอมองไปยังกล่องกำมะหยี่สีดำที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน มันเป็นสัญลักษณ์ที่ชัดเจนของความสัมพันธ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นระหว่างเธอกับวิคเตอร์ “นี่คือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ หรือ” นาราคิด “ของขวัญและคำพูดหวานๆ” เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้ง และเปิดค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับวิคเตอร์ บัตเลอร์ และบัตเลอร์ คอร์ปอเรชั่น เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงในการอ่านข่าว บทสัมภาษณ์ และบทวิเคราะห์เกี่ยวกับธุรกิจของเขา ยิ่งเธออ่าน เธอก็ยิ่งตระหนักถึงอำนาจและอิทธิพลที่วิคเตอร์มี เขาสามารถทำอะไรก็ได้ และดูเหมือนว่าเขาจะพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่เขาต้องการ แต่ท่ามกลางข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจและความร่ำรวย เธอก็พบเจอเรื่องราวบางอย่างที่น่าสงสัย ข่าวลือเกี่ยวกับคู่แข่งทางธุรกิจที่หายตัวไปอย่างลึกลับ คดีความที่ถูกปิดลงอย่างรวดเร็ว และข้อกล่าวหาที่ว่าบัตเลอร์ คอร์ปอเรชั่น มีส่วนเกี่ยวข้องกับการฟอกเงิน ข้อมูลเหล่านี้ทำให้นารารู้สึกหวาดกลัว เธอกำลังจะก้าวเข้าไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอันตรายจริงๆ หรือ “ฉันต้องรู้ความจริง” นาราตัดสินใจ “ฉันต้องรู้ว่าวิคเตอร์ บัตเลอร์ คือใครจริงๆ” เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และโทรหาคุณหมอสมชาย “คุณหมอคะ ดิฉัน…ดิฉันเจอข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับคุณวิคเตอร์ค่ะ” “ข้อมูลอะไรนารา” เสียงของคุณหมอสมชายเต็มไปด้วยความกังวล “มีข่าวลือ และข้อกล่าวหาบางอย่างเกี่ยวกับธุรกิจของเขาค่ะ” นาราตอบ “เกี่ยวกับคู่แข่งที่หายตัวไป และการฟอกเงิน” “ฉันรู้” คุณหมอสมชายถอนหายใจ “ฉันเคยได้ยินข่าวพวกนี้มาบ้าง แต่ก็ไม่มีหลักฐานชัดเจน” “หนู…หนูกลัวค่ะคุณหมอ” นาราพูดเสียงสั่น “ถ้าเขาเป็นคนอันตรายจริงๆ…หนูจะทำยังไงดี” “นารา” คุณหมอสมชายกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง “เธอไม่ต้องกลัว ฉันจะช่วยเธอเอง” “คุณหมอจะช่วยหนูได้อย่างไรคะ” “ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นนักข่าวสืบสวน เขาอาจจะช่วยเธอหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิคเตอร์ได้” คุณหมอสมชายบอก “แต่เธอต้องให้เวลากับเขาหน่อยนะ” “ได้ค่ะคุณหมอ” นาราตอบ “หนูพร้อมที่จะทำทุกอย่าง” “ดีมากนารา” คุณหมอสมชายกล่าว “เธอต้องเข้มแข็งนะ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี” หลังจากวางสาย นาราก็รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป เธอมองไปยังสร้อยคอในกล่องกำมะหยี่สีดำอีกครั้ง มันยังคงส่องประกายระยิบระยับ แต่ในสายตาของเธอในตอนนี้ มันไม่ได้ดูสวยงามเหมือนเดิมอีกแล้ว มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของความอันตรายและความจริงที่ซ่อนเร้น “วิคเตอร์ บัตเลอร์” นาราพึมพำ “คุณกำลังเล่นเกมอะไรกับฉันกันแน่” เธอรู้ดีว่า การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ อีกต่อไป มันไม่ใช่แค่เรื่องของหน้าที่ หรือเรื่องของหัวใจ แต่มันคือเรื่องของชีวิตและความปลอดภัยของเธอเอง