คิรากรเดินทางมาถึงฟาร์มของคุณธนาในเวลาไม่นานนัก เขาดูซีดเซียวลงกว่าตอนที่ลลิลพบเขาครั้งล่าสุด แต่สายตาของเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "คุณธนา" คิรากรทักทาย "ผมดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง" คุณธนาลุกขึ้นยืน "คุณคิรากร" "ผมเข้าใจว่าคุณกำลังกลัว" คิรากรกล่าว "แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า คุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว" "ผม... ผมไม่รู้จะทำยังไงดี" คุณธนาถอนหายใจ "ผมกลัวมาก" "ผมรู้ว่ามันยาก" คิรากรกล่าว "แต่คุณจำได้ไหมว่าตอนที่เราทำงานด้วยกัน เราเคยพูดถึงเรื่องความถูกต้องและเป็นธรรม" คุณธนาเงยหน้าขึ้นมองคิรากร "ผมจำได้ครับ" "ตอนนี้แหละคือเวลาที่เราต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง" คิรากรกล่าว "ถ้าเราปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไป จะมีคนอีกมากมายที่ต้องทนทุกข์" "แต่พวกเขามีอำนาจมากนะครับ" คุณธนาพูดเสียงสั่น "ผมกลัวว่าจะไม่ปลอดภัย" "ผมเองก็เคยเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาแล้ว" คิรากรกล่าว "แต่ผมก็ไม่ยอมแพ้" "คุณ... คุณจะช่วยผมได้จริงๆ เหรอครับ" คุณธนาถาม "ผมจะช่วยคุณเต็มที่" คิรากรตอบ "และผมก็มีเพื่อนที่พร้อมจะช่วยเหลือคุณด้วย" เขาหันไปมองลลิล "คุณลลิลเป็นคนที่มีอุดมการณ์แรงกล้า และเธอพร้อมที่จะนำความจริงไปสู่สาธารณชน" ลลิลเดินเข้ามาหาคุณธนา "ใช่ค่ะคุณธนา ดิฉันจะช่วยคุณเอง" คุณธนาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้ครับ ผมจะให้เอกสารเหล่านั้นกับคุณ" เขาเดินเข้าไปในโรงนา และกลับออกมาพร้อมกับกล่องกระดาษเก่าๆ ใบหนึ่ง "ผมเก็บมันไว้ที่นี่" ลลิลรับกล่องมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอเปิดมันออก และพบว่าข้างในเต็มไปด้วยเอกสารต่างๆ ที่ถูกจัดเก็บไว้อย่างดี "นี่คือหลักฐานทั้งหมด" คุณธนากล่าว "ผมหวังว่ามันจะช่วยได้" "ขอบคุณมากค่ะคุณธนา" ลลิลกล่าวด้วยน้ำเสียงซาบซึ้ง "คุณได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากในวันนี้" ทันใดนั้น เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นมาจากด้านนอก หลายคัน ลลิล คิรากร และคุณธนา มองหน้ากันด้วยความตกใจ "ใครมา!" ชายเจ้าของฟาร์มตะโกน รถยนต์หลายคันจอดเทียบหน้าฟาร์ม และชายฉกรรจ์หลายคนก็เดินลงมาจากรถ คนที่เดินนำหน้าสุดคือชายในชุดสูทราคาแพง หน้าตาบึ้งตึง "ท่านประธาน!" คุณธนาอุทานด้วยความตกใจ "แกมันไม่รู้จักหลาบจำจริงๆ นะไอ้ธนา" ชายในชุดสูทกล่าว "คิดว่าซ่อนเอกสารพวกนี้ไว้แล้วจะรอดเหรอ" "ท่านประธานครับ ผม..." คุณธนาพยายามจะแก้ตัว "อย่ามาพูดอะไรทั้งนั้น" ชายในชุดสูทหันมามองลลิลและคิรากร "ส่วนพวกแก สองคน จะต้องได้รับบทเรียน" "คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้!" ลลิลตะโกนกลับ "ฉันมีหลักฐานแล้ว!" "หลักฐานอะไร" ชายในชุดสูทหัวเราะเยาะ "แกคิดว่าใครจะเชื่อเด็กผู้หญิงอย่างแก" "ผมจะเชื่อ" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังรถบรรทุกที่จอดอยู่ ชนิกานต์เดินออกมาพร้อมกับตำรวจหลายนาย "ชนิกานต์!" ลลิลอุทานด้วยความดีใจ "ดิฉันได้รับแจ้งจากคุณลลิลว่ามีคนกำลังจะเข้ามาทำอันตราย" ชนิกานต์กล่าว "และก็เป็นไปตามคาด" ชายในชุดสูทหน้าซีดเผือด "พวกแก... พวกแกจะทำอะไร" "จับกุมชายผู้นี้และพวกพ้อง" ชนิกานต์สั่งตำรวจ "ในข้อหาพยายามข่มขู่และทำร้ายร่างกาย" ตำรวจเข้าควบคุมสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ชายในชุดสูทและลูกน้องถูกจับกุม คิรากรหันไปมองลลิล "เห็นไหม ผมบอกแล้วว่าคุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว" ลลิลยิ้มให้เขา "ขอบคุณนะคะ" คุณธนาเดินเข้ามาหาลลิล "ผม... ผมไม่รู้จะขอบคุณพวกคุณยังไงดี" "คุณไม่ต้องขอบคุณใครค่ะ" ลลิลกล่าว "คุณแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง" การเดินทางของลลิลมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่การต่อสู้เพื่อความยุติธรรมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เธอรู้ดีว่ายังมีอีกหลายด่านที่ต้องผ่านไป แต่คราวนี้ เธอมีหลักฐานที่แข็งแกร่งที่สุด และมีเพื่อนร่วมทางที่ไว้ใจได้