ภายในบ้านหลังใหม่ที่ภูวินทร์มอบให้อรุณรัศมี บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ แต่ก็มั่นคง ภูวินทร์ดูแลเอาใจใส่อรุณรัศมีเป็นอย่างดี เขาพยายามเติมเต็มทุกอย่างที่เคยขาดหายไปในอดีต และพร้อมที่จะเรียนรู้ที่จะรักและเข้าใจเธออย่างแท้จริง "คุณภูวินทร์คะ" อรุณรัศมีเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งทานอาหารเย็นด้วยกันในบ้านหลังใหม่ "หนู... ยังรู้สึก... ว่า... ทุกอย่าง... มัน... เหมือน... ความฝัน... อยู่เลยค่ะ" ภูวินทร์ยิ้ม "มันไม่ใช่... ความฝัน... หรอกครับ... อรุณรัศมี... มันคือ... ความจริง... ที่เรา... สร้างขึ้น... มา... ด้วยกัน" เขาเอื้อมมือไปจับมือเธอไว้ "ผม... ดีใจ... ที่ได้... อยู่ตรงนี้... กับคุณ" "หนูก็ดีใจค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "หนู... ไม่เคย... คิด... ว่า... จะ... มี... วันแบบนี้" "ผม... รู้ว่า... ผม... เคย... ทำให้คุณ... เจ็บปวด... มามาก" ภูวินทร์กล่าว "แต่... ผม... จะ... ไม่ยอม... ให้... มัน... เกิดขึ้น... อีก... ผม... จะ... รักษา... คุณ... อย่างดี... ที่สุด" "หนู... เชื่อใจคุณค่ะ" อรุณรัศมีตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นคง หลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตของทั้งสองคนดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและมีความสุข ภูวินทร์ยังคงดูแลบริหารบริษัท แต่เขาก็แบ่งเวลาให้กับอรุณรัศมีเสมอ เขาพาเธอไปเที่ยว ไปทำกิจกรรมต่างๆ ที่เธอชอบ และที่สำคัญคือเขาพยายามที่จะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองให้เธอรับรู้มากขึ้น ทว่า... ความสุขที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นอย่างงดงาม ก็มีเงาของอดีตที่กำลังจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง วันหนึ่ง ขณะที่ภูวินทร์กำลังทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของเขาที่บ้านหลังใหม่ เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากทนายความคนหนึ่ง "สวัสดีครับ... คุณภูวินทร์" เสียงทนายความดังขึ้นจากปลายสาย "ผม... โทรมา... เพื่อจะแจ้ง... เรื่อง... การจัดการ... มรดก... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ครับ" ภูวินทร์ขมวดคิ้ว "เรื่อง... มรดก? ผม... นึกว่า... ทุกอย่าง... ได้... ถูก... จัดการ... เรียบร้อย... แล้ว... เสียอีก" "มี... บางอย่าง... ที่... ยัง... ไม่ได้... ถูก... เปิดเผย... ออกมา... ครับ" ทนายความกล่าว "ซึ่ง... เป็น... เรื่อง... ที่... สำคัญ... มาก" ภูวินทร์รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง "มัน... คือ... เรื่อง... อะไร... ครับ?" "มัน... เกี่ยวข้อง... กับ... หุ้นส่วน... เก่า... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ครับ" ทนายความตอบ "และ... เป็น... เรื่อง... ที่... อาจจะ... ส่งผล... กระทบ... อย่างมาก... ต่อ... บริษัท... ของคุณ" ภูวินทร์นิ่งอึ้ง เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน "หุ้นส่วน... เก่า? ผม... ไม่เคย... ได้ยิน... เรื่องนี้... มาก่อนเลย" "ผม... เข้าใจ... ครับ" ทนายความกล่าว "แต่... ในพินัยกรรม... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ได้... ระบุ... ไว้... อย่างชัดเจน... ว่า... หาก... มี... การ... เปิดเผย... ความลับ... บางอย่าง... เกี่ยวกับ... หุ้นส่วน... คนนี้... จะต้อง... มี... การ... ชดใช้... หนี้สิน... บางส่วน... ที่... เป็น... จำนวน... มหาศาล" หัวใจของภูวินทร์เต้นระรัว เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงอีกครั้ง "จำนวน... มหาศาล... ขนาดไหน... ครับ?" "ประมาณ... ห้าร้อย... ล้าน... บาท... ครับ" ทนายความตอบ ภูวินทร์แทบจะทรุดตัวลงกับพื้น "ห้าร้อย... ล้าน... บาท... อย่างนั้น... เหรอครับ?" เขาพยายามตั้งสติ "แล้ว... ความลับ... ที่ว่า... คือ... อะไร... ครับ?" "ผม... ยัง... ไม่ทราบ... รายละเอียด... ที่แน่ชัด... ครับ" ทนายความกล่าว "แต่... เอกสาร... ที่เกี่ยวข้อง... ได้... ถูก... ส่ง... มา... ให้ผม... แล้ว... ผม... จะ... รีบ... ตรวจสอบ... และ... แจ้ง... ให้คุณ... ทราบ... ทันที... ครับ" หลังวางสายโทรศัพท์ ภูวินทร์ก็นั่งนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาเบิกกว้างราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน ห้าร้อยล้านบาท! มันเป็นจำนวนเงินที่มหาศาลเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ อรุณรัศมีที่กำลังจัดดอกไม้ในห้องนั่งเล่น เห็นภูวินทร์นั่งนิ่งอยู่ในห้องทำงาน จึงเดินเข้ามาหา "คุณภูวินทร์คะ... เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" ภูวินทร์หันไปมองอรุณรัศมี ใบหน้าของเขาซีดเผือด "อรุณรัศมี..." "คะ?" เธอรีบเข้ามาหาเขาอย่างเป็นห่วง "เกิดอะไรขึ้นคะ?" "ผม... เพิ่งจะ... ได้รับ... ข่าว... ที่... น่าตกใจ... มาก" ภูวินทร์กล่าว "มัน... เกี่ยวข้อง... กับ... พ่อ... ของผม... และ... บริษัท... ของเรา" เขาเล่าเรื่องราวที่ทนายความเพิ่งแจ้งให้เธอฟังจนจบ อรุณรัศมีตกใจไม่แพ้กัน แต่เธอก็พยายามตั้งสติ "ห้าร้อยล้านบาท... อย่างนั้น... เหรอคะ... มัน... เยอะ... มากจริงๆ" "ผม... ไม่เข้าใจ... ว่า... ทำไม... พ่อ... ถึง... ทิ้ง... ปัญหา... นี้... ไว้... ให้ผม" ภูวินทร์พึมพำด้วยความคับแค้นใจ "ผม... คิดว่า... ผม... เข้าใจ... ท่าน... แล้ว... แต่... ที่แท้จริง... แล้ว... ผม... ก็... ยัง... ไม่ได้... เข้าใจ... อะไรเลย" "หนู... เข้าใจค่ะ" อรุณรัศมีพูดพลางกุมมือของเขาไว้ "มัน... อาจจะ... เป็น... บททดสอบ... อีกครั้ง... ของเรา... ก็ได้นะคะ" "บททดสอบ? นี่... มัน... คือ... หายนะ... ชัดๆ" ภูวินทร์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน "ไม่ค่ะ" อรุณรัศมีส่ายหน้า "หนู... เชื่อว่า... เรา... จะ... ผ่าน... มัน... ไป... ได้... เหมือน... ที่เรา... เคย... ผ่าน... มา... แล้ว... ทุกอย่าง" "แต่... เรา... จะ... หา... เงิน... จำนวน... มหาศาล... ขนาดนั้น... มา... ได้... อย่างไร... กัน?" ภูวินทร์ถามด้วยความกังวล "เรา... จะ... หา... ทาง... ค่ะ" อรุณรัศมีตอบอย่างมั่นคง "หนู... จะ... อยู่... เคียงข้าง... คุณ... เสมอ" ภูวินทร์มองเข้าไปในดวงตาของอรุณรัศมี แววตาของเธอเต็มไปด้วยความรักและความเชื่อมั่นที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันทำให้เขารู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง "ขอบคุณนะ... อรุณรัศมี" "ไม่เป็นไรค่ะ" เธอตอบ "เรา... คือ... ครอบครัว... เดียวกัน... แล้ว" ทั้งสองใช้เวลาที่เหลือของวันพูดคุยกันถึงแนวทางแก้ไขปัญหา ภูวินทร์พยายามนึกย้อนไปถึงธุรกิจของบิดา และความเป็นไปได้ต่างๆ นานา เขาเริ่มค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นส่วนเก่าของพ่ออย่างละเอียด "คุณภูวินทร์คะ" อรุณรัศมีเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทั้งสองนั่งเงียบไปนาน "หนู... นึกถึง... เรื่อง... หนึ่ง... ได้ค่ะ" "เรื่อง... อะไร... ครับ?" "ตอนนั้น... หนู... เคย... ได้ยิน... คุณ... พ่อ... ของคุณ... คุย... โทรศัพท์... กับ... ใคร... บางคน... เกี่ยวกับ... โครงการ... หนึ่ง" อรุณรัศมีเล่า "ท่าน... พูดถึง... การ... ลงทุน... จำนวน... มาก... และ... มี... ความกังวล... บางอย่าง... เกี่ยวกับ... ความเสี่ยง" "โครงการ... อะไร... ครับ?" ภูวินทร์ถามด้วยความสนใจ "หนู... จำ... ชื่อ... โครงการ... ไม่ได้... ค่ะ... แต่น่าจะเป็น... โครงการ... อสังหาริมทรัพย์... ใหญ่... ในต่างประเทศ" อรุณรัศมีพยายามนึก "ตอนนั้น... หนู... ก็... ไม่ได้... ใส่ใจ... อะไร... มากนัก" "อสังหาริมทรัพย์... ในต่างประเทศ..." ภูวินทร์พึมพำ "อาจจะเป็น... ไปได้..." เขาเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ที่บิดาของเขาเคยเข้าไปเกี่ยวข้อง และเริ่มติดต่อทนายความอีกครั้งเพื่อขอข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเอกสารที่เกี่ยวข้องกับหนี้สินดังกล่าว คืนนั้น ภูวินทร์นอนไม่หลับ เขานอนตะแคงมองอรุณรัศมีที่หลับสนิทอยู่ข้างๆ เขาไม่สามารถปล่อยให้อดีตของบิดามาทำลายอนาคตที่เขากำลังสร้างขึ้นมากับอรุณรัศมีได้ เขาจะต้องหาทางแก้ไขปัญหานี้ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม