ตอนที่ 23 — เบื้องหลังการหักหลัง
"ตาม... เอกสาร... ฉบับ... นี้" ทนายความชี้ไปที่เอกสารแผ่นหนึ่ง "คุณ... สมชาย... ได้... รับ... หนี้สิน... ของ... บริษัท... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ไป... ทั้งหมด... เป็น... มูลค่า... ประมาณ... สามร้อย... ล้าน... บาท"
ภูวินทร์เลิกคิ้วสูง "สามร้อย... ล้าน... บาท?" เขาอุทาน "มัน... มหาศาล... มาก... เลย"
"ครับ" ทนายความพยักหน้า "และ... ใน... ขณะ... เดียวกัน... คุณ... สมชาย... ก็... ได้... รับ... หุ้น... ของ... บริษัท... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ไป... คิดเป็น... เจ็ดสิบ... เปอร์เซ็นต์"
"เจ็ดสิบ... เปอร์เซ็นต์?" ภูวินทร์ทวนคำด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อ "แต่... ใน... วิดีโอ... ของ... พ่อ... ท่าน... บอก... ว่า... ท่าน... ยก... หุ้น... ส่วน... ใหญ่... ให้... กับ... เขา... ซึ่ง... โดย... ทั่วไป... แล้ว... หุ้น... ส่วน... ใหญ่... ก็... คือ... เกิน... ห้าสิบ... เปอร์เซ็นต์... แต่... ไม่น่า... จะ... ถึง... เจ็ดสิบ... เปอร์เซ็นต์... ได้"
"ผม... ก็... สงสัย... ใน... จุด... นี้... เหมือนกัน... ครับ" ทนายความกล่าว "แต่... ตาม... ข้อตกลง... ใน... สัญญา... นี้... มัน... ก็... ระบุ... ชัดเจน... ว่า... คือ... เจ็ดสิบ... เปอร์เซ็นต์"
อรุณรัศมีสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในท่าทีของทนายความ เธอจึงถามขึ้นว่า "คุณ... ทนาย... คะ... คุณ... ทนาย... รู้สึก... ว่า... มี... อะไร... ที่... ผิดปกติ... กับ... สัญญา... ฉบับ... นี้... ใช่ไหมคะ?"
ทนายความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ผม... รู้สึก... ว่า... มัน... ไม่... ปกติ... ครับ... คุณ... อรุณรัศมี" เขาอธิบาย "ปกติ... แล้ว... การ... โอน... หุ้น... จำนวน... มาก... ขนาด... นั้น... ควรจะ... มี... การ... ตรวจสอบ... และ... ปรึกษา... กับ... ผู้เชี่ยวชาญ... อย่าง... ละเอียด... มากกว่า... นี้"
"แล้ว... ทำไม... คุณ... พ่อ... ของ... ผม... ถึง... ได้... เซ็น... ยอมรับ... สัญญา... ฉบับ... นี้... ไป... ล่ะ... ครับ?" ภูวินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสน
"ผม... ได้... ตรวจสอบ... กับ... เจ้าหน้าที่... ของ... กรม... บัญชี... กลาง... แล้ว... ครับ" ทนายความกล่าว "พบว่า... ใน... ช่วง... เวลา... นั้น... คุณ... พ่อ... ของคุณ... กำลัง... อยู่... ใน... สภาวะ... ที่... จิตใจ... ไม่... ปกติ... เท่า... ไหร่"
"ไม่... ปกติ...?" ภูวินทร์ทวนคำ
"ครับ" ทนายความอธิบาย "มี... ข้อมูล... ระบุ... ว่า... คุณ... พ่อ... ของคุณ... มี... อาการ... ป่วย... ทาง... ด้าน... จิตใจ... เล็กน้อย... และ... กำลัง... อยู่... ภายใต้... การ... ดูแล... ของ... แพทย์"
ความจริงนี้ทำให้ภูวินทร์และอรุณรัศมีตกตะลึง
"หมายความว่า... คุณ... สมชาย... ฉวยโอกาส... จาก... สภาวะ... ของ... คุณ... พ่อ... ของผม... อย่าง... นั้น... เหรอ... ครับ?" ภูวินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ
"ผม... ไม่... สามารถ... ฟันธง... ได้... ครับ... คุณ... ภูวินทร์" ทนายความกล่าว "แต่... ข้อเท็จจริง... คือ... สัญญา... ฉบับ... นี้... ถูก... ทำขึ้น... ใน... ขณะ... ที่... คุณ... พ่อ... ของคุณ... มี... ปัญหา... ด้าน... สุขภาพ... จิต"
ภูวินทร์กำหมัดแน่น เขารู้สึกเหมือนถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจ
"แล้ว... ทำไม... คุณ... พ่อ... ถึง... ไม่เคย... พูด... ถึง... เรื่อง... นี้... เลย... ล่ะ... ครับ?" ภูวินทร์ถามต่อ
"ผม... คิดว่า... คุณ... พ่อ... ของคุณ... อาจจะ... รู้สึก... ผิด... หรือ... อับอาย... กับ... สิ่ง... ที่... เกิดขึ้น" ทนายความสันนิษฐาน "และ... อาจจะ... พยายาม... ที่จะ... ปกปิด... เรื่องนี้... ไว้"
"แต่... การ... ที่... คุณ... สมชาย... รับ... หนี้สิน... จำนวน... สามร้อย... ล้าน... บาท... ไป... นั้น... มัน... ไม่... ใช่... การ... ช่วยเหลือ... ธรรมดา... แน่" ภูวินทร์กล่าว "มัน... ต้อง... มี... อะไร... บางอย่าง... ที่... อยู่... เบื้องหลัง... นี้"
"ผม... ก็... คิด... เช่น... นั้น... เหมือนกัน... ครับ" ทนายความเห็นด้วย "ผม... ได้... พยายาม... สืบหา... ข้อมูล... เพิ่มเติม... เกี่ยวกับ... คุณ... สมชาย... และ... ความ... สัมพันธ์... ของ... เขา... กับ... คุณ... พ่อ... ของคุณ"
เขาหยิบเอกสารอีกชุดหนึ่งขึ้นมา "ผม... พบ... ว่า... ก่อน... ที่... คุณ... พ่อ... ของคุณ... จะ... ป่วย... หนัก... เขา... เคย... มี... ปัญหา... กับ... คุณ... สมชาย... เรื่อง... การ... ลงทุน... ใน... โครงการ... หนึ่ง... ที่... ต่างประเทศ"
"โครงการ... ที่... ว่า... นั้น... คือ... อะไร... ครับ?" ภูวินทร์ถามด้วยความสนใจ
"ผม... ยัง... ไม่... มี... ข้อมูล... ชัดเจน... ครับ" ทนายความตอบ "แต่... เท่า... ที่... ผม... รวบรวม... ได้... โครงการ... นี้... ประสบ... ความ... ล้มเหลว... อย่าง... สิ้นเชิง... และ... ทำให้... บริษัท... ของ... คุณ... พ่อ... ของคุณ... ขาดทุน... อย่าง... มหาศาล"
"แล้ว... คุณ... สมชาย... เกี่ยวข้อง... อย่างไร... กับ... การ... ล้มเหลว... ครั้ง... นั้น... ล่ะ... ครับ?" ภูวินทร์ถามต่อ
"นั่น... คือ... สิ่ง... ที่... ผม... กำลัง... พยายาม... สืบสวน... อยู่... ครับ" ทนายความกล่าว "ผม... มี... ความ... สงสัย... ว่า... คุณ... สมชาย... อาจจะ... มี... ส่วน... รู้เห็น... ใน... การ... ล้มเหลว... ครั้ง... นั้น"
"ถ้า... เป็น... อย่าง... นั้น... จริงๆ..." ภูวินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นลง "การ... ที่... เขา... เข้ามา... 'ช่วยเหลือ'... พ่อ... ของผม... ใน... ครั้ง... นี้... ก็... อาจจะ... เป็น... การ... ชดใช้... หนี้สิน... ใน... รูปแบบ... หนึ่ง... ก็... ได้"
"เป็น... ความ... เป็น... ไป... ได้... ครับ" ทนายความเห็นด้วย "แต่... มัน... ก็... ยัง... มี... บาง... จุด... ที่... ผม... รู้สึก... ว่า... มัน... ไม่... สมบูรณ์"
"จุด... ไหน... ครับ?" ภูวินทร์ถาม
"คือ... เรื่อง... ของ... หนี้สิน... ที่... คุณ... สมชาย... รับ... ไป... นั้น" ทนายความอธิบาย "มูลค่า... หนี้สิน... นั้น... มัน... สูง... เกินไป... เมื่อ... เทียบ... กับ... มูลค่า... หุ้น... ที่... เขา... ได้... รับ... ไป"
"คุณ... หมายความว่า... คุณ... สมชาย... ได้... กำไร... จาก... การ... ทำ... ธุรกรรม... ครั้ง... นี้... อย่าง... มหาศาล... อย่าง... นั้น... เหรอ... ครับ?" ภูวินทร์ถาม
"เป็น... ความ... เป็น... ไป... ได้... สูง... มาก... ครับ" ทนายความกล่าว "เหมือน... เขา... กำลัง... กำจัด... หนี้สิน... ที่... เป็น... ภาระ... ของ... เขา... ออกไป... พร้อม... กับ... ได้... รับ... ผลประโยชน์... ตอบแทน... ที่... มากกว่า... ที่... เขา... เคย... เสียไป"
ภูวินทร์มองหน้าอรุณรัศมี สีหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
"ผม... จะ... ไม่ยอม... ให้... เรื่อง... นี้... จบ... ลง... ง่ายๆ... แน่" ภูวินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ "ผม... จะ... ต้อง... หา... หลักฐาน... มา... เปิดโปง... การ... กระทำ... ของ... คุณ... สมชาย... ให้... ได้"
"ผม... จะ... ช่วย... คุณ... อย่าง... เต็มที่... ครับ... คุณ... ภูวินทร์" ทนายความกล่าว "ผม... จะ... พยายาม... ค้นหา... ข้อมูล... เพิ่มเติม... เกี่ยวกับ... โครงการ... ที่... ล้มเหลว... ใน... ต่างประเทศ... และ... ความ... สัมพันธ์... ระหว่าง... คุณ... สมชาย... กับ... คุณ... พ่อ... ของคุณ"
อรุณรัศมiezní กำลังคิดตามเรื่องราวที่ซับซ้อนนี้ เธอรู้สึกเห็นใจภูวินทร์ที่ต้องมาเผชิญหน้ากับความจริงอันเจ็บปวดนี้
"คุณภูวินทร์คะ" เธอเอ่ยขึ้น "บางที... การ... ที่... คุณ... พ่อ... ของคุณ... รักษา... ความลับ... นี้... ไว้... อาจจะ... เพราะ... ท่าน... กลัว... ว่า... จะ... ทำให้... คุณ... รู้สึก... แย่... หรือ... อาจจะ... มี... เหตุผล... อื่นๆ... ที่... เรา... ยัง... ไม่ทราบ"
"ผม... เข้าใจ... ครับ" ภูวินทร์ตอบ "แต่... การ... ที่... ผม... รู้... ความจริง... แล้ว... ผม... รู้สึก... ว่า... ผม... ต้อง... รับผิดชอบ... ใน... สิ่ง... ที่... เกิดขึ้น"
เขาหยิบเอกสารสัญญาการโอนหุ้นขึ้นมาอีกครั้ง พิจารณาอย่างละเอียด เขาเริ่มมองเห็นรูปแบบบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ตัวอักษรและตัวเลขเหล่านั้น
"ผม... จำ... ได้... ว่า... สมัย... เด็กๆ... พ่อ... เคย... พูด... ถึง... คุณ... สมชาย... ว่า... เขา... เป็น... คน... เจ้าเล่ห์... และ... โลภ... มาก" ภูวินทร์กล่าว "ผม... ไม่เคย... คิด... ว่า... คำพูด... ของ... พ่อ... จะ... เป็น... จริง... ถึง... ขนาด... นี้"
"ตอนนี้... เรา... มี... ข้อมูล... มาก... ขึ้น... แล้ว" อรุณรัศมีกล่าว "เรา... แค่... ต้องการ... หลักฐาน... เพิ่มเติม... เพื่อ... จะ... ยืนยัน... การ... กระทำ... ของ... คุณ... สมชาย"
ภูวินทร์พยักหน้าเห็นด้วย เขารู้สึกว่าการเดินทางของเขายังอีกยาวไกล แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ เขามีอรุณรัศมีคอยเคียงข้าง และเขามีความมุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริงให้กระจ่าง
6,555 ตัวอักษร