ตอนที่ 24 — การยื่นข้อเสนอของอัศวเมธี
สองวันต่อมา จวนเจียนจะค่ำ แพรวากำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองดูท้องฟ้าที่ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อน เธอรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น ทำเอาเธอสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้า เธอก็ใจหายวาบ
"นทีคะ... เป็นเบอร์แปลกค่ะ" แพรวาร้องบอก
นทีที่กำลังเดินเข้ามาในห้องรีบเดินเข้ามาหาเธอ "ใครน่ะ?"
"ไม่รู้ค่ะ... แต่... ฉันเคยเห็นเบอร์นี้..." แพรวาพยายามนึก "จำได้ว่า... เป็นเบอร์ที่... ชายคนนั้น... เคยใช้โทรหาฉัน..."
นทีขมวดคิ้ว "รับสายสิ"
แพรวาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดหายใจลึกๆ และกดรับสาย "สวัสดีค่ะ"
"คุณแพรวา มงคลทัศน์ ใช่ไหมครับ?" เสียงทุ้มลึกที่คุ้นเคยดังขึ้นจากปลายสาย เป็นเสียงเดียวกับชายชุดดำที่เคยปรากฏตัวที่บ้านของเธอ
"ใช่ค่ะ... คุณต้องการอะไรอีกคะ?" แพรวาถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามสงบ แต่ก็ยังคงแฝงไปด้วยความหวาดหวั่น
"ผมมาเพื่อเสนอทางออกให้กับคุณครับ" ชายชุดดำกล่าว "ทางออกสำหรับหนี้สินที่คุณกำลังเผชิญอยู่"
"ทางออกของคุณ... หมายถึงอะไรคะ?" แพรวาถาม
"เรา... หรือจะเรียกว่า... ท่านประธานวีรยุทธ์... ได้มอบหมายให้ผม... มาเสนอเงื่อนไขพิเศษให้กับคุณ" ชายชุดดำอธิบาย "เราทราบดีว่า... หนี้สินจำนวนนี้... อาจเป็นภาระหนักอึ้งสำหรับคุณ... ดังนั้น... เราจึงยินดีที่จะ... ลดหย่อน... หรือ... อาจจะ... ยกหนี้สินทั้งหมด... ให้..."
แพรวาอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ "ยกหนี้ทั้งหมด... เลยเหรอคะ? ทำไม... ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?"
"เพราะ... เราต้องการ... ความร่วมมือ... จากคุณ... ครับ" ชายชุดดำกล่าว "ความร่วมมือ... ที่จะ... ช่วยให้... ตระกูล... อัศวเมธี... บรรลุ... เป้าหมาย... บางประการ..."
"เป้าหมายอะไรคะ? แล้ว... ความร่วมมือ... ที่ว่า... มันคืออะไร?" แพรวาถามอย่างตรงไปตรงมา
"มันคือ... การที่คุณ... จะต้อง... ยอมรับ... ข้อเสนอ... ของเรา... ครับ" ชายชุดดำกล่าว "ข้อเสนอ... ที่จะ... ทำให้... คุณ... และ... คุณนที... อยู่ใน... ตำแหน่ง... ที่... มี... ความ... ได้เปรียบ... ที่สุด... ใน... สถานการณ์... ปัจจุบัน..."
"อยู่ในตำแหน่งที่มีความได้เปรียบ? หมายความว่าอย่างไรคะ?" แพรวารู้สึกว่ายิ่งฟังยิ่งสับสน
"ท่านประธาน... ทราบดีว่า... คุณนที... คือทายาท... ของตระกูล... ศิริวัฒนา... ซึ่ง... ในอดีต... เคย... มี... ปัญหา... ขัดแย้ง... กับ... ตระกูล... อัศวเมธี..." ชายชุดดำกล่าว "และ... ท่าน... ก็... ต้องการ... ที่จะ... ยุติ... ความขัดแย้ง... นั้น... อย่าง... ถาวร..."
"ยุติความขัดแย้ง... ด้วยการ... ยกหนี้ให้... ฉัน... หรือคะ?" แพรวาถามอย่างไม่เชื่อหู
"ใช่ครับ" ชายชุดดำตอบ "แต่... การยุติ... ความขัดแย้ง... นี้... จะต้อง... แลกมา... ด้วย... การยอมรับ... ข้อตกลง... บางประการ... จาก... คุณนที..."
"ข้อตกลง... อะไรคะ?" แพรวาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
"ท่านประธาน... ต้องการ... ให้... คุณนที... ยอม... ทำงาน... ร่วมกับ... ตระกูล... อัศวเมธี... ใน... โปรเจกต์... สำคัญ... บางอย่าง... ครับ" ชายชุดดำกล่าว "โปรเจกต์... ที่... จะ... สร้าง... ประโยชน์... ให้... กับ... ทั้งสอง... ฝ่าย..."
"ทำงานร่วมกัน... ในโปรเจกต์... สำคัญ... คุณหมายถึง... การร่วมธุรกิจ... อย่างนั้นเหรอคะ?" แพรวาถาม
"อาจจะ... หรือ... อาจจะ... เป็น... มากกว่า... นั้น..." ชายชุดดำกล่าว "รายละเอียด... จะ... ถูก... เปิดเผย... ให้... คุณนที... ทราบ... โดยตรง... เมื่อ... เขา... ยอมรับ... ข้อเสนอ... นี้..."
แพรวาเงียบไป เธอหันไปมองหน้านที นทีเองก็กำลังมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและความกังวล
"แล้ว... ถ้า... คุณนที... ไม่ยอมรับ... ล่ะคะ?" แพรวาถามเสียงแผ่วเบา
"ถ้า... คุณนที... ปฏิเสธ... ข้อเสนอ... นี้..." ชายชุดดำกล่าว "หนี้สิน... ทั้งหมด... ที่คุณ... ค้างอยู่... จะ... ถูก... เรียก... คืน... เต็มจำนวน... ทันที... ครับ"
คำพูดนั้นทำเอาแพรวาหน้าซีดเผือด เธอรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะหาเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาได้ในเวลาอันสั้น
"ฉัน... ฉันขอปรึกษากับคุณนทีก่อนนะคะ" แพรวากล่าว
"ได้ครับ" ชายชุดดำตอบ "แต่... ขอเวลา... ไม่เกิน... 24... ชั่วโมง... นะครับ... คุณแพรวา..."
"เข้าใจแล้วค่ะ" แพรวากล่าว ก่อนจะกดวางสาย
ทันทีที่วางสาย แพรวาก็หันไปมองหน้านทีทันที "นทีคะ..."
"ผมได้ยินแล้ว" นทีกล่าวเสียงเครียด "เขาต้องการให้ผมทำงานร่วมกับตระกูลอัศวเมธี... เพื่อแลกกับการยกหนี้"
"แต่มันฟังดูไม่น่าไว้ใจเลยค่ะ" แพรวากล่าว "เขาบอกว่าโปรเจกต์สำคัญ... แต่ก็ไม่บอกรายละเอียด... แล้วก็ขู่ว่าจะเรียกคืนหนี้ทั้งหมดถ้าคุณไม่ยอม..."
"ผมรู้" นทีถอนหายใจ "แต่... เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่ครับ"
"แต่... นที... ฉันไม่อยากให้คุณต้องไปทำงานกับคนเหล่านั้นเลย..." แพรวากล่าว น้ำตาคลอเบ้า "ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยเลยค่ะ"
"ผมก็รู้สึกไม่ปลอดภัยเหมือนกัน" นทีจับมือแพรวาไว้แน่น "แต่ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคุณ... และครอบครัวของเรา"
เขาหันไปมองนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ผมจะยอมรับข้อเสนอของพวกเขา"
"นที!" แพรวาร้องอุทานด้วยความตกใจ "คุณจะยอมได้ยังไงคะ? เราไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร..."
"เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วแพรวา" นทีบอก "ถ้าการยอมรับข้อเสนอนี้... จะทำให้เราพ้นจากหนี้สินก้อนนี้ไปได้... และทำให้คุณปลอดภัย... ผมก็จะยอม"
"แต่..." แพรวายังคงลังเล
"เชื่อผมนะครับ" นทีพูดพลางสบตาแพรวา "ผมจะระวังตัวให้มากที่สุด... และผมจะหาทาง... ที่จะ... ทำให้... ทุกอย่าง... จบลง... ด้วยดี..."
แพรวามองเข้าไปในดวงตาของนที เธอเห็นความมุ่งมั่นและความรักที่เขามีให้เธอ แม้ว่าเธอจะยังคงรู้สึกกังวลใจอย่างมาก แต่เธอก็เลือกที่จะเชื่อใจเขา
"ค่ะ... ฉันเชื่อใจคุณค่ะ... นที" แพรวากล่าว "แต่... คุณต้อง... สัญญา... กับฉัน... ว่า... คุณจะ... ปลอดภัย..."
"ผมสัญญาครับ" นทีตอบ "และผมก็... จะ... พยายาม... ทำให้... ทุกอย่าง... เป็นไป... ตาม... ที่คุณ... ต้องการ... ด้วย..."
นทีรู้ดีว่า การตัดสินใจครั้งนี้ จะนำพาเขาไปสู่เส้นทางที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน เส้นทางที่เต็มไปด้วยอันตรายและความไม่แน่นอน แต่เพื่อแพรวา... เพื่อครอบครัวของเขา... เขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งทุกอย่าง
4,845 ตัวอักษร