เช้าวันรุ่งขึ้น พิมพ์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดใสกว่าที่เคย แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง ปลุกให้เธอรู้สึกถึงวันใหม่ที่สดใส ธนาที่นอนอยู่ข้างๆ ยังคงหลับสนิท ใบหน้าของเขาดูสงบและผ่อนคลาย พิมพ์มองเขาด้วยความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ เธอค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง พยายามไม่ให้เขาตื่น เธอเดินไปเปิดผ้าม่าน แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอก มันเป็นสัญญาณที่ดี ราวกับว่าธรรมชาติกำลังส่งกำลังใจมาให้เธอ เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ ทำกิจวัตรส่วนตัวอย่างเงียบๆ แล้วจึงกลับออกมา เธอเห็นธนากำลังจะลุกขึ้น "อรุณสวัสดิ์ครับ" ธนาทักทายด้วยรอยยิ้ม "อรุณสวัสดิ์ค่ะ" พิมพ์ตอบ "นอนหลับสบายไหมคะ" "สบายมาก" ธนายิ้ม "เพราะมีคุณอยู่ข้างๆ" คำพูดนั้นทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นแรงอีกครั้ง เธอเดินเข้าไปสวมกอดเขา "ฉันดีใจที่เราได้คุยกันเมื่อคืนนี้นะคะ" "ผมก็ดีใจ" ธนาตอบ "และผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมจะทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ให้คุณเห็น ว่าคุณคือคนเดียวที่ผมต้องการ" หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสองคนก็ลงไปทานอาหารเช้า คุณนายน้อยดูจะดีใจที่เห็นทั้งคู่ปรองดองกัน "ดีแล้วจ้ะ ดีแล้ว" เธอเอ่ย "แม่เห็นแล้วก็สบายใจ" ขณะที่ทานอาหารเช้ากันอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของธนาก็ةดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดู พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย "ผมขอตัวไปรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ" เขากล่าว แล้วเดินออกไปนอกห้อง พิมพ์มองตามแผ่นหลังของเขาไป รู้สึกกังวลเล็กน้อย ใครกันที่โทรมาในเวลาแบบนี้ ไม่นาน ธนาก็เดินกลับเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดขึ้น "ผมต้องไปข้างนอกสักครู่" เขาบอกกับพิมพ์และคุณนายน้อย "มีเรื่องด่วนที่ต้องจัดการ" "ไปไหนคะ" พิมพ์ถามด้วยความเป็นห่วง "เรื่องของอร" ธนาตอบ "เธอ... เธอมีปัญหา" คำว่า "อร" ทำให้พิมพ์ใจหายวาบ ความรู้สึกกังวลถาโถมเข้ามาอีกครั้ง "ปัญหาอะไรคะ" "ผมคงต้องไปดูก่อน" ธนาพูดอย่างหนักแน่น "พิมพ์ อยู่บ้านนะครับ ดูแลคุณแม่ด้วย" ก่อนที่พิมพ์จะได้พูดอะไร ธนาก็รีบเดินออกไปจากบ้านไปแล้ว ทิ้งให้พิมพ์ยืนนิ่งอยู่กับความรู้สึกที่สับสนอีกครั้ง นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือว่าเรื่องของอรจะกลับมามีปัญหาอีกครั้ง? พิมพ์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกดึงกลับเข้าไปในวังวนเดิมๆ คุณนายน้อยที่เห็นสีหน้าของพิมพ์ก็เข้ามาปลอบ "ไม่ต้องห่วงนะพิมพ์ ธนาเขาจัดการได้เสมอ" "แต่หนูเป็นห่วงค่ะคุณแม่" พิมพ์ตอบ "หนูไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่อยู่ๆ เขาก็ต้องรีบออกไปแบบนี้" "บางทีมันอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็ได้นะ" คุณนายน้อยพยายามปลอบ "เราต้องเชื่อใจธนา" พิมพ์พยักหน้า แต่ในใจของเธอก็ยังคงเต็มไปด้วยความกังวล เธอไม่เข้าใจว่าทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอแบบนี้ ความสุขที่เพิ่งจะเริ่มก่อตัวขึ้น กลับต้องมาสะดุดกับปัญหาที่ไม่คาดฝัน เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า พิมพ์นั่งรอธนาอยู่บ้านด้วยใจที่ระทึก เธอพยายามทำทุกอย่างให้เป็นปกติ พยายามอ่านหนังสือ พยายามดูโทรทัศน์ แต่สมาธิของเธอก็ไม่อยู่กับสิ่งใดเลย จนกระทั่งช่วงบ่ายแก่ๆ ธนาก็กลับมาถึงบ้าน ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้า แต่ก็ดูโล่งใจขึ้นกว่าตอนเช้า "เป็นยังไงบ้างคะ" พิมพ์รีบถามทันทีที่เห็นเขา ธนาเดินเข้ามาหาเธอ แล้วนั่งลงข้างๆ "ผมขอโทษนะพิมพ์ที่ทำให้คุณเป็นห่วง" เขาพูดเสียงอ่อน "มัน... มันมีเรื่องที่ต้องจัดการจริงๆ" "เรื่องของอร... เป็นยังไงบ้างคะ" พิมพ์ถามอย่างตรงไปตรงมา ธนาถอนหายใจยาว "อร... เธอเกิดอุบัติเหตุ" "อะไรนะคะ!" พิมพ์อุทานด้วยความตกใจ "เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ" "เธอปลอดภัยแล้ว" ธนาตอบ "แต่... มีบางอย่างที่คุณต้องรู้ พิมพ์" ธนาหันมามองหน้าพิมพ์อย่างจริงจัง "อร... เธอไม่ได้มีลูกกับผม" คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ตาโตด้วยความประหลาดใจ "หมายความว่ายังไงคะ" "ที่เธอท้อง... มันเป็นเรื่องโกหก" ธนาอธิบาย "เธอโกหกผม โกหกทุกคน เพื่อหวังจะกลับมาหาผม แต่ผม... ผมไม่เชื่อเธอแล้ว" "โกหกเหรอคะ!" พิมพ์อุทานอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง "แล้ว... แล้วเรื่องลูกของคุณล่ะคะ" "ลูก... ลูกคนนั้นคือลูกของผมจริงๆ ครับ" ธนาตอบ "แต่ไม่ใช่ลูกของอร" พิมพ์ยิ่งสับสนมากขึ้นไปอีก "แล้ว... ใครคะ" ธนาเงยหน้าขึ้นมองพิมพ์ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความรู้สึกผิด "ลูกคนนั้น... คือลูกของผมกับคุณ พิมพ์" คำพูดนั้นทำให้พิมพ์แทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น โลกทั้งใบของเธอเหมือนจะหยุดหมุน เธอไม่เข้าใจสิ่งที่ธนากำลังพูดเลย "คุณ... คุณหมายความว่ายังไงคะ" "ผม... ผมขอโทษนะพิมพ์" ธนากล่าวเสียงสั่นเครือ "ผมไม่ได้บอกคุณ เพราะผมกลัวคุณจะเสียใจ กลัวคุณจะรับไม่ได้" "คุณ... คุณกำลังจะบอกว่า... ฉันท้องเหรอคะ" พิมพ์ถามเสียงแผ่วเบา น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ ธนาพยักหน้าช้าๆ "ครับ พิมพ์... คุณกำลังจะให้กำเนิดลูกของเรา" ความจริงที่หลั่งไหลออกมาในครั้งนี้ มันหนักหน่วงเกินกว่าที่พิมพ์จะรับไหว เธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังจมดิ่งลงไปในห้วงมหาสมุทรแห่งความสับสนและความเจ็บปวด การแต่งงานที่เธอคิดว่าเป็นการหลอกลวง กลับกลายเป็นว่ามีเรื่องราวที่ซับซ้อนกว่านั้นซ่อนอยู่เบื้องหลัง เธอเคยคิดว่าเธอไม่มีตัวตนในชีวิตของธนา แต่ในขณะนี้ เธอเพิ่งจะรู้ความจริงที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น ความจริงที่ว่าเธอคือส่วนหนึ่งของชีวิตเขาจริงๆ เธอคือผู้ที่จะให้กำเนิดทายาทของเขา