นทีเดินทางถึงกรุงเทพฯ ในช่วงบ่ายแก่ๆ ของวัน เขาตรงกลับไปที่บริษัทเพื่อสะสางงานที่ค้างอยู่ แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยภาพของกระท่อมหลังเล็ก และใบหน้าของพิมพ์ รอยยิ้มของเธอ เสียงหัวเราะของเธอ และดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความสงสัยใคร่รู้ ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเขา ตลอดทั้งสัปดาห์ นทีทำงานอย่างหนัก แต่ก็ไม่สามารถลืมพิมพ์ไปได้เลย เขามักจะหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาขึ้นมามองรูปถ่ายที่เขาแอบถ่ายเธอไว้ ตอนที่เธอกำลังตั้งใจเรียนรู้อินเทอร์เน็ต เขาเผลอยิ้มออกมาทุกครั้งที่นึกถึง "เป็นไปได้ไงวะเนี่ย" เขาพึมพำกับตัวเอง "แค่คืนเดียว ทำไมถึงทำให้ฉันคิดถึงผู้หญิงคนนี้ได้มากขนาดนี้" เขาโทรศัพท์หาพิมพ์ทุกวัน บางครั้งก็คุยกันนานหลายชั่วโมง พวกเขาแลกเปลี่ยนเรื่องราวในชีวิตกันมากขึ้น นทีได้รู้ว่าพิมพ์มีความฝันอยากจะเปิดร้านขายสมุนไพรเล็กๆ เป็นของตัวเอง ส่วนพิมพ์ก็ได้รู้ว่านทีมีอดีตที่ค่อนข้างซับซ้อน เขาเคยผิดหวังในความรักครั้งใหญ่ ทำให้เขาไม่กล้าที่จะเปิดใจให้กับใครอีก "คุณพิมพ์ครับ" นทีเอ่ยขึ้นมาในคืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังคุยโทรศัพท์กัน "ผมว่าผมอยากจะกลับไปเยี่ยมคุณพิมพ์อีกครั้ง" "จริงเหรอคะ?" เสียงพิมพ์ฟังดูตื่นเต้น "ยินดีเลยค่ะ" "ผมคิดว่าผมจะลาพักร้อนสักสองสามวัน แล้วขับรถขึ้นไปหาคุณพิมพ์" นทีตัดสินใจ "ผมอยากไปดูว่าร้านสมุนไพรในฝันของคุณพิมพ์เป็นยังไง" "ดีจังเลยค่ะ" พิมพ์ตอบ "พิมพ์จะรอคุณนทีนะคะ" ในที่สุด วันที่นทีรอคอยก็มาถึง เขาขับรถออกจากกรุงเทพฯ แต่คราวนี้ เขาไม่ได้รู้สึกกังวลหรือหงุดหงิดกับสภาพอากาศเหมือนครั้งก่อน เขาขับรถด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและมีความสุข เมื่อไปถึงกระท่อมหลังเดิม นทีก็พบว่าพิมพ์กำลังนั่งอยู่หน้าบ้าน กำลังจัดเรียงดอกไม้สมุนไพรแห้งอย่างขะมักเขม้น "คุณนที!" พิมพ์ร้องเรียกอย่างดีใจ เมื่อเห็นรถของเขาจอดอยู่ เธอรีบลุกขึ้นยืน และวิ่งไปหาเขา "สวัสดีครับคุณพิมพ์" นทีเอ่ยทักทาย พร้อมกับยิ้มกว้าง "ผมกลับมาแล้ว" "ยินดีต้อนรับค่ะ" พิมพ์กล่าว "เข้ามาข้างในก่อนนะคะ" นทีเดินตามพิมพ์เข้าไปในกระท่อม บรรยากาศภายในยังคงอบอุ่นและเรียบง่ายเหมือนเดิม แต่คราวนี้กลับมีกลิ่นหอมของสมุนไพรที่จัดวางอย่างสวยงามอยู่ทั่วห้อง "นี่คือร้านสมุนไพรในฝันของพิมพ์ค่ะ" พิมพ์พูด พลางชี้ไปที่ชั้นวางของที่เต็มไปด้วยขวดโหลเล็กๆ บรรจุสมุนไพรแห้งนานาชนิด "กำลังจะลองเปิดขายดูค่ะ" "สวยมากเลยครับ" นทีชม "ผมเชื่อว่าต้องขายดีแน่นอน" "ขอบคุณค่ะ" พิมพ์ยิ้ม "คุณนทีจะพักที่นี่กี่วันคะ?" "ผมลาพักร้อนมาสามวันครับ" นทีตอบ "วันนี้วันแรก" "งั้นเราไปเดินเล่นในป่ากันไหมคะ?" พิมพ์เสนอ "จะได้เก็บสมุนไพรเพิ่ม" "ดีเลยครับ" นทีตอบรับทันที ทั้งสองเดินเข้าไปในป่าที่อยู่ไม่ไกลจากกระท่อม พิมพ์สอนให้นทีรู้จักกับสมุนไพรชนิดต่างๆ พร้อมบอกสรรพคุณของมัน นทีรู้สึกประทับใจในความรู้และความใส่ใจของพิมพ์ "คุณพิมพ์มีความสุขกับชีวิตแบบนี้จริงๆ ใช่ไหมครับ?" นทีถาม ขณะที่พวกเขากำลังนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ "ค่ะ มีความสุขมากๆ" พิมพ์ตอบ "ได้อยู่กับธรรมชาติ ได้ทำในสิ่งที่รัก" "ผมอิจฉาคุณพิมพ์นะครับ" นทีพูด "ได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการ" พิมพ์หันมามองนทีด้วยสายตาที่อ่อนโยน "คุณนทีเองก็สามารถทำได้นะคะ" "ผมไม่รู้สิ" นทีถอนหายใจ "ชีวิตผมมันซับซ้อนเกินไป" "ทุกชีวิตก็มีความซับซ้อนในแบบของตัวเองค่ะ" พิมพ์กล่าว "แต่ถ้าเราตั้งใจจริงๆ เราก็สามารถทำให้มันดีขึ้นได้" นทีเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ และรู้สึกว่าเขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้เข้าเสียแล้ว ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในคืนฝนพรำวันนั้น มันไม่ใช่แค่ความรู้สึกชั่วคราว แต่กลับกลายเป็นความผูกพันที่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น "คุณพิมพ์ครับ" นทีเรียกชื่อเธอ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความลังเล "ผม... ผมชอบคุณพิมพ์นะครับ" พิมพ์อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ยิ้มออกมา "พิมพ์ก็ชอบคุณนทีเหมือนกันค่ะ" นทีรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เขาไม่เคยคิดว่าชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ เพียงเพราะคืนเดียวที่เขาหลงทางในคืนฝนพรำ คืนเดียวที่ทำให้เขาได้พบกับผู้หญิงที่เปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนหัวใจ และเปลี่ยนอนาคตของเขาไปตลอดกาล