นนท์จ้องมองใบหน้าของแพรวาที่กำลังหลับใหล แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบใบหน้าของเธอ ทำให้ดูอ่อนหวานและบอบบางกว่าปกติ ความคิดที่ว่ารินคือคนที่เขาเคยรักและผูกพันอย่างลึกซึ้งยังคงเป็นภาพหลอนที่ตามหลอกหลอนเขาอยู่ตลอดเวลา การได้เห็นแพรวาอยู่ข้างกายทำให้เขารู้สึกดีขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่อาจลบล้างความสับสนและความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาได้เลย เขาขยับตัวเบาๆ แพรวาลืมตาขึ้นมาช้าๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ "อรุณสวัสดิ์ค่ะ" แพรวากล่าวเสียงนุ่ม "อรุณสวัสดิ์" นนท์ตอบรับ พลางยิ้มให้เธอ "เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหม" "สบายดีค่ะ คุณล่ะคะ" แพรวาถามกลับ ดวงตาคู่สวยมองสำรวจใบหน้าของเขา "ดูเหมือนคุณจะยังไม่ค่อยสบายใจนะคะ" นนท์ถอนหายใจเบาๆ "ผมแค่คิดมากไปหน่อย" "เรื่องเมื่อวานใช่ไหมคะ" แพรวาเลื่อนตัวเข้ามาใกล้ นั่งลงบนเตียงข้างๆ เขา "คุณอยากจะคุยกับฉันไหม ฉันพร้อมจะรับฟังเสมอ" ความจริงที่รินบอกเมื่อวานมันหนักหนาเกินกว่าที่เขาจะแบกรับไหวจริงๆ เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเขาจะมีความเกี่ยวพันกับคุณวิทย์ในลักษณะนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เคยคิดเลยว่าความสัมพันธ์ที่เขามีกับรินในอดีต จะมีผู้ชายอีกคนหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้องในรูปแบบที่ซับซ้อนและอันตรายขนาดนี้ "ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดีแพรวา" "ไม่เป็นไรค่ะ ค่อยๆ เล่าก็ได้" แพรวาลูบแขนของเขาเบาๆ เป็นการปลอบโยน "ฉันเชื่อว่าไม่ว่าเรื่องนั้นจะยากแค่ไหน เราก็จะผ่านมันไปด้วยกันได้" นนท์มองเข้าไปในดวงตาของแพรวา เขาเห็นความจริงใจและความห่วงใยที่เธอมีให้ เขาตัดสินใจที่จะเล่าทุกอย่างที่เขาได้รับรู้มาจากริน แม้ว่ามันจะเจ็บปวดก็ตาม "เมื่อวานรินมาหาผมที่คอนโด" เขาเริ่มเล่า "เธอเล่าเรื่องเกี่ยวกับอดีตของผมกับเธอ... แล้วก็มีเรื่องของคุณวิทย์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย" แพรวาขมวดคิ้วเล็กน้อย "คุณวิทย์? เขาเกี่ยวข้องยังไงคะ" "รินบอกว่า... ตอนที่ผมกับเธอคบกัน คุณวิทย์เป็นเหมือนคนที่คอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา" นนท์เล่าต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสน "รินเคยพยายามจะหนีคุณวิทย์ แต่คุณวิทย์ไม่ยอมปล่อยเธอไป" "แล้ว... รินบอกว่าคุณวิทย์ทำอะไรบ้างคะ" แพรวาถามเสียงเบาลง เธอพยายามเก็บอาการตื่นตระหนกเอาไว้ แต่แววตาที่ฉายชัดถึงความกังวลก็ไม่อาจปกปิดได้ "รินเล่าว่าคุณวิทย์เคยข่มขู่เธอ" นนท์พูดเน้นคำ "เขาบอกว่าจะทำลายชีวิตของเธอถ้าเธอไม่ทำตามที่เขาต้องการ" แพรวาหลับตาลงช้าๆ พยายามรวบรวมสติ "แล้ว... รินบอกคุณไหมว่าเธอทำอะไรตามที่คุณวิทย์ต้องการบ้าง" "เธอไม่ได้บอกรายละเอียด" นนท์ตอบ "แต่ผมรู้สึกได้ว่าเธอปิดบังอะไรบางอย่างเอาไว้" เขามองแพรวาอย่างคาดคั้น "แพรวา... คุณรู้จักคุณวิทย์ใช่ไหม" แพรวาเงยหน้าขึ้นมองนนท์ ใบหน้าของเธอซีดลงเล็กน้อย "ฉัน... เคยเจอเขาค่ะ" "เคยเจอ? คุณเจอเขาเมื่อไหร่ ที่ไหน" นนท์ถามทันที ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ "นานมาแล้วค่ะ ตอนที่ฉันไปทำงานที่ต่างประเทศ" แพรวาตอบเสียงตะกุกตะกัก "เขาเป็นนักธุรกิจที่นั่น ฉันบังเอิญไปรู้จักเขา" "แล้วคุณสนิทกับเขามากแค่ไหน" นนท์ถามต่อ เขารู้สึกได้ว่าแพรวาโกหก "คุณกำลังปิดบังอะไรผมอยู่ใช่ไหม" แพรวากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก "เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้ปิดบังอะไร" เธอพยายามยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นดูไม่เป็นธรรมชาติ "ฉันแค่... ไม่อยากให้คุณคิดมาก" "แต่ผมคิดมากจริงๆ นะแพรวา" นนท์จับมือของเธอไว้แน่น "ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีอะไรมากกว่าที่คุณบอกผม" แพรวาพยายามสะบัดมือออก แต่ก็ทำไม่ได้ "นนท์คะ โปรดเชื่อฉันเถอะ ฉันไม่มีความลับอะไรปิดบังคุณ" "คุณเคยบอกผมว่าคุณไม่มีความลับอะไรกับผม" นนท์พูดเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเจ็บปวด "แต่ตอนนี้ผมไม่แน่ใจแล้ว" "คุณกำลังจะบอกว่าคุณไม่เชื่อใจฉันอย่างนั้นเหรอ" แพรวาถามเสียงสั่นเครือ ดวงตาคลอไปด้วยน้ำใสๆ "ผมแค่ต้องการความจริง" นนท์ตอบ "ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณวิทย์ถึงเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องของเรา แล้วทำไมรินถึงต้องกลัวเขาขนาดนั้น" "เรื่องของคุณวิทย์มันซับซ้อนค่ะ" แพรวากล่าว "มันเป็นเรื่องที่... ฉันไม่อยากให้คุณต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยว" "แต่มันเกี่ยวกับผมด้วย" นนท์เถียง "รินบอกว่าคุณวิทย์เคยคุกคามเธอ แล้วถ้าเขาทำแบบนั้นกับริน เขาก็อาจจะทำแบบนั้นกับคุณได้เหมือนกัน" แพรวาเงียบไป เธอหันหน้าหนีไปอีกทาง "ฉันจัดการตัวเองได้ค่ะ" "คุณแน่ใจเหรอ" นนท์ถาม "ผมอยากจะช่วยคุณนะแพรวา" "ไม่เป็นไรค่ะ" แพรวาตอบเสียงเบา "คุณกลับไปดูแลตัวเองเถอะ ฉันโอเค" นนท์มองแพรวาด้วยความไม่สบายใจ เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป ความจริงที่รินเปิดเผยมันสร้างรอยร้าวที่ใหญ่หลวงในความสัมพันธ์ของเขากับแพรวา และยิ่งแพรวาดูเหมือนจะปกปิดอะไรบางอย่างเอาไว้ มันก็ยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก เขาอยากจะเชื่อใจแพรวา แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีมันทำให้เขาต้องตั้งคำถาม "ผมรู้ว่าคุณกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง" นนท์พูดเบาๆ "แต่ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นอะไร ผมก็ยังคงอยู่ตรงนี้เพื่อคุณเสมอ" แพรวาหันกลับมามองเขา น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาอาบแก้ม "ขอบคุณค่ะนนท์" "ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ บอกผมนะ" นนท์กล่าว "ค่ะ" แพรวาตอบรับ พลางปาดน้ำตาออกไป บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนเต็มไปด้วยความอึดอัด นนท์รู้สึกว่ากำแพงที่เขากับแพรวาสร้างขึ้นมาด้วยกันกำลังจะพังทลายลง เขาไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย เขาอยากจะกลับไปใช้ชีวิตที่มีความสุขเหมือนเดิม แต่เงาอดีตของเขากับริน รวมถึงบุคคลปริศนาอย่างคุณวิทย์ มันกำลังคืบคลานเข้ามาบดบังทุกสิ่งทุกอย่าง